TIP – Het beste restaurant van Hilversum

img_9616Of deze titel klopt, moeten jullie zelf beoordelen. Ik ben behoorlijk bevooroordeeld en heb om eerlijk te zijn geen vergelijkingsmateriaal. Ik ben ongeveer 7 keer in Hilversum geweest en alleen de laatste keer bezocht ik ook een restaurant. Eerder kwam ik in ‘Hillywood’ voor de finale eredivisie tafeltennis (2 keer), televisieopnames (Kassa, Jensen! en Lotto Weekend Miljonairs) en het museum Beeld & Geluid. Laatstgenoemde is ook een aanrader, maar daar gaat het nu niet over.

Lees verder

Advertenties

RECAP – Texel Halve Marathon 10 km

IMG_3870Momenteel zit ik als een dood vogeltje op de bank. Een blij vogeltje, dat wel. Mijn allereerste 10km wedstrijd is een wrap! Van te voren was ik bloednerveus en dan bedoel ik ook echt bloednerveus. Vooral de dag van te voren wist ik niet waar ik het zoeken moest. Want ja, er kan zoveel mis gaan. Ik zal jullie de details besparen. Laten we maar snel naar de recap gaan van de Texel Halve Marathon van 2015, de 10 km.

Boot
De reden waarom de loop bovenaan staat in de ‘Top 50 leuke loopjes van Nederland’ is natuurlijk de start vanaf de Texelse boot. Menig hart gaat sneller kloppen aan boord van de TESO. Die van mij helaas ook. Terwijl ik rustig in de buik van het schip sta, zit mijn hartslag al op 101. Niet goed, mijn hartslag hoort lager te zijn. Een drumband speelt gezellig muziek. We zingen mee met Sweet Caroline en een paar mensen doen polonaise. Eén groot feest. Ik had verwacht om als haringen in een ton te staan, maar dat valt best mee. Wij (Bo-Anne, Jack, Corina en ik) hebben alle ruimte. Ik heb de groep gevonden onderweg naar de boot en ben dolblij. De vrouwen willen allemaal in een uur eindigen. Eerder liep ik met ex-chef Casper op. Ook heel gezellig. Het leuke aan een loop dichtbij is dat er veel bekenden meedoen en langs de kant staan. Aan boord van de TESO kletsen we, drinken nog wat en wachten ondertussen vol spanning totdat de boot aanmeert op Texel.

IMG_38560 km – 1 km
Het luik gaat omhoog, zonlicht komt binnen. De scheepstoeter gaat af en de eerste lopers gaan van start. We lopen rustig naar voren. Vlak voor de mat beginnen we met rennen. Rustig aan, drukken we elkaar op het hart. Ik kijk goed waar de rest heen gaat en volg. Mijn pace zit ergens tussen 5:50 en 6:00 uur. Prima, vind ik zelf. Mijn hartslag zit al heel snel op 180. Je gaat te hard hoor, waarschuwt Bo-Anne Ja, I know, komt wel goed. Ik ren vrolijk mee. Het gaat goed! De zon schijnt en ik ben gelukkig. Aan de kant spot ik collega Wally. Hij heeft beloofd foto’s te maken, dus ik schreeuw zijn naam. Ik vind loopfoto’s altijd zo leuk voor later.

1 km – 2 km
Nog steeds rennen we met zn vieren. Het gaat best hard, maar ik moet wel volhouden, anders haal ik mijn streeftijd (1 uur) niet. Ik wijs de groep op het kleurrijke lint aan lopers dat over Texel gaat. Een prachtig gezicht. Ik spot mijn ouders en zwaai blij naar ze. Superleuk om ze te zien. We draven vrolijk verder. Het doet wel pijn zeg. Dan kijkt Bo-Anne me aan met een frons. “Je MOET echt langzamer lopen”, zegt ze. Dan dringt het eindelijk tot me door dat ze gelijk heeft. Die hartslag gaat echt niet vanzelf omlaag. Ik neem afscheid van de groep en ga een stukje langzamer. Later hoor ik van Bo-Anne dat ik ontzettend aan het hijgen was. Dat had ik zelf niet door, want ik loop wedstrijden op muziek. Enfin, ik ben haar dankbaar dat ze me gewaarschuwd heeft.

Lees verder