TIP – Zwangerschapshoot in de natuur

DSC00363Wekelijks maken we foto’s van mijn buik. Het is grappig om de foto’s naast elkaar te leggen en te zien hoe mijn buik groeit. De foto’s zijn altijd gemaakt met een iPhone. Het levert leuke plaatjes op, maar om nu te zeggen dat het kunstwerkjes zijn… nou nee. Tijd om een professional in te schakelen.

Al sinds mijn schoonzus een zwangerschapsshoot heeft gehad bij Marcella van Beusekom, ben ik lichtelijk jaloers. De foto’s zijn stunning! Dat wilde ik ook! Voor de vorm keek ik nog even naar de portfolio’s van andere fotografen in de omgeving, gespecialiseerd in zwangerschapsshoots en newborn, maar niets kan tippen aan Marcella’s stijl én haar prijs. Dus de keuze was snel gemaakt: ik belde Marcella, sprak mijn wensen door en daarna was het wachten totdat ik 31 weken zwanger zou zijn. Tussen 31 en 34 is een zwangere namelijk op haar mooist en de buik is mooi gegroeid. Daarna begint het vocht vasthouden. (In het algemeen hea, niet bij iedereen natuurlijk)

Lees verder

Advertenties

Als je baby te klein is

IMG_6816(1)Zes weken geleden. “Ik wil je doorsturen naar het AMC”. De gynaecoloog van het Gemini Ziekenhuis stond vlakbij en keek me recht aan. Uit haar blik sprak medeleven en bezorgdheid. Eerder rende ze heen en weer tussen haar kantoor en het echo-apparaat. Ik zat al die tijd rustig met J-P te wachten, een bekertje thee in mijn hand. Te kleine kinderen kwamen vaker voor. Veel mensen in mijn omgeving hadden die diagnose al gehad en achteraf bleek er niets aan de hand. Dat ik door mijn verloskundige was doorgestuurd naar het ziekenhuis vond ik niet zo spannend. Alleen maar goed om een second opinion te krijgen. Maar om opnieuw een doorverwijzing te krijgen… dat had ik niet verwacht. Ik schrok me rot.

 Universitair
Slechts dat ene woordje ‘AMC’ in combinatie met het gezicht van de gynaecoloog zorgde ervoor dat ik tranen in mijn ogen kreeg. Het kindje was te klein en blijkbaar was het zo ernstig dat er een academisch ziekenhuis aan te pas moest komen. Slechts vijf maanden had ik gewerkt voor een bedrijf dat software maakte voor ziekenhuis. Ik had maanden rondgelopen in het LUMC en het UMCU en wist daardoor donders goed wat een academisch ziekenhuis inhield, hoeveel mensen er wel niet werken, wat voor expertise ze hebben en dat je daar niet ‘gewoon voor controle’ heen gaat.

De gynaecoloog zag hoe erg ik schrok, pakte mijn hand en stelde mij gerust. Ze zou een afspraak maken met het AMC en we konden waarschijnlijk de dag erop al terecht. Wij gingen in de wachtkamer zitten, wachtend op wat komen ging. Een terugblik op de weken daarna tot en met nu.

Lees verder

Wat is de baby?

Wat is de babyZaterdag 5 maart was een spannende dag voor ons. Niet alleen de 20-weken echo stond op het programma, ’s avonds zou bekend gemaakt worden wie de Mol was. Art zou niet langer wekelijks met zijn geheimzinnige blik zeggen: “Wie… is… de mol?” (Ik houd van die blik! Ik krijg altijd kippenvel als hij dat zegt. Als het aan mij ligt mag hij nog jaren Wie is de Mol? presenteren). Genoeg over Art. Belangrijker: we zouden weten wat het geslacht van onze baby is. En wat krijg je als je die twee elementen samenvoegt? Renske had een geweldig idee bedacht en ik heb het uitgevoerd. Wat is de baby? Oftewel, de bekendmaking van het geslacht van onze baby in de stijl van ‘Wie is de Mol’. Filmpje!

Lees verder

Genieten&Goodies op de negenmaandenbeurs

IMG_5968

Bij diverse stands werden foto’s gemaakt. Van deze kregen we ook een afdruk mee. Leuk!

Vrijdag waren J-P en ik een dagje samen op pad. ’s Ochtends vroeg reden we met de auto naar de RAI. Nee, niet voor de huishoudbeurs – daar wil J-P nog niet dood gevonden worden – maar voor het iets minder bekende zusje: de 9 maanden beurs. Op dat moment was ik namelijk 18 weken zwanger! (Nu ik dit schrijf 18 weken en een paar dagen). De ideale tijd om eens een kijkje te gaan nemen op de beurs.

Ons doel was om informatie te verzamelen (en leuke goodies) en om alvast inspiratie op te doen voor de kinderkamer en de kinderwagen. Turns out dat we iets verder gingen dan alleen ‘inspiratie opdoen’. Bepakt en bezakt keerden we weer huiswaarts. En dan hadden we niet eens alles van de gekochte spullen meegenomen. En deel zal nog bezorgd worden… Kijk mee naar het verslag van de 9 maanden beurs 2016!

Lees verder