Pianoconcert voor Dummies

IMG_6241Pianoconcert voor dummies, zo zou je het optreden van Wibi Soerjadi wel kunnen noemen. Niet dat Wibi zo slecht is, integendeel! Niet alleen weet hij fenomenaal te spelen op de piano, tussendoor geeft hij ook nog een cursus componisten. Die dummie, dat ben ik. En met een leermeester als Wibi is het een genot om je te verdiepen in de klassieke muziek.
Dinsdag 29 maart bracht hij De Kampanje in Den Helder in vervoering. Vooraf kregen we geen programma, Wibi zou zelf de pianostukken toelichten. Nou moet ik eerlijk bekennen dat ik geen verstand heb van klassieke muziek en dat ik geen instrument bespeel. Dus een programma zou mij niet zoveel zeggen. Wel houd van moderne klassieke muziek. Ik luister graag naar Il Divo en ik word blij van André Rieu. Een concert van hem bijwonen op het Vrijthof in Maastricht staat nog steeds op mijn verlanglijstje. Of ik ook naar een pianist, eenzaam op een groot podium, zou kunnen luisteren, was nog de vraag.

Waarom ga je dan in hemelsnaam naar Wibi Soerjadi? Nou, omdat ik Wibi, zoals ik hem ken van televisie, wel heel leuk vind. Hij is vriendelijk, lacht veel en hij leeft mijn droom. Doe mij ook maar een groot landgoed. Ik zou het niet volstoppen met Disneyfiguren, maar een ballenbak en een springkussen mag natuurlijk niet ontbreken. Dus ja, ik kom er maar eerlijk voor uit. Ik ben fan van Wibi. Reden genoeg om kaarten te bestellen voor zijn optreden in de Kampanje. Of pianomuziek echt mijn ding was, zou ik daarna wel merken. Hoe triest is het eigenlijk dat ik meer weet van de Disneyfiguren die hij heeft en hoe het wat is geworden tussen zijn ex en hem (thanks Life4You), dan van hoe geweldig hij pianomuziek kan spelen? Met gepaste trots kan ik je vertellen dat dat veranderd is.

Mendy (wel een diehard fan van klassieke muziek) en ik gingen zitten tussen bussen vol met oudere mensen. Ik gok dat wij de jongsten waren, op een paar kleine kinderen na. Blijkbaar heeft klassieke muziek nog steeds een stoffig imago. Onterecht natuurlijk. Want man, wat gaf Wibi een geweldige show weg. Hij opende met ‘Undaunted’. Zijn eigen nummer, een geweldige mix van trance en klassiek. Unplugged dit keer. En toen merkte ik al wat een geweldig geluid je uit een piano kunt krijgen. Als je Wibi heet dan hea. Undaunted staat in mijn Spotify-lijstje en gebruik ik om op te hardlopen. Tijdens een van mijn laatste wedstrijden ging ik goed stuk. Samen met loopmaatje BA sukkelde ik voort. Totdat ik hét hardloopnummer hoorde en hernieuwde energie kreeg. Als een nummer dat met je kan doen, is het echt goed. En ja, ook de unplugged versie was ook fijn. Ik haat trouwens unplugged, vind dat het alle kracht uit een nummer haalt. Maar bij deze bleef het nummer overeind en ik zag mezelf weer hardlopen. Jammer genoeg blijft het voorlopig bij fantaseren over hardlopen.

Vervolgens speelde hij iets van Chopin en later ballade 4 van dezelfde componist. Bij ieder stuk lichtte hij toe wat hij ging spelen en vertelde iets leuks over de componist. Zo stond Frans Liszt erom bekend dat hij twee vleugels op het podium had, want hij sloopte altijd de eerste. ‘Maar de vleugels van nu zijn een stuk beter.’ Gelukkig maar. Zo kon Wibi lekker op de piano rammen en hoefde deze niet halverwege vervangen te worden. Het was alsof ik een goocheltruck zag. Zijn handen bewogen en er kwam geluid uit de piano. Maar ik snapte echt niet hoe je met twee handen en een serie toetsen zo’n mooi geluid kunt voort brengen. Ik dacht nog dat hij een technicus mee had, die er stiekem wat extra effecten aan toevoegde. Maar nee, de technicus was van de Kampanje. En die kon er ook weinig aan veranderen dat het in de zaal erg warm was en arme Wibi zijn das af moest doen en de vleugel nat werd. Op een gegeven moment volgde er ook een fijn stuk waarbij hij helemaal los kon op de piano. Ik genoot met volle teugen en kwam er vervolgens achter dat het om een stuk uit Gladiator ging, van Hans Zimmer! Ohh, ik ben dol op Hans Zimmer! Zijn filmmuziek is fenomenaal. Ga Pirats of the Carribean maar kijken, dan weet je wat ik bedoel.

  
Wibi speelde ook nog eigen stukken, zoals een werk dat hij voor zijn moeder schreef. Hij lichtte alle thema’s toe die in het nummer zaten. Maar als noob kon ik er tijdens de uitvoering niets uithalen. Maakte niet uit, ik kwam weer aan mijn trekken tijdens de medley met nummers van Michael Jackson. Smooth Criminal klinkt geweldig op de piano. Dus ja, ik had de tijd van mijn leven. Na een paar nummers hadden we al pauze. Toen bleek dat er al drie kwartier om was. Dat had ik totaal niet in de gaten. Dat zegt wel genoeg, denk ik.

Mocht je ook een complete noob zijn op klassiek gebied óf er juist heel veel van houden, dan kom je in beide gevallen aan je trekken bij Wibi Soerjadi. En dat is heel knap, dat je beide groepen tevreden kunt houden.

Natuurlijk ben ik ook even ,met hem op de foto geweest. Ik was nog half onder de indruk van het concert en er stonden bejaarden in mijn nek te hijgen die ook graag een handtekening wilden, dus ik kwam niet verder dan: ‘Hoi! Ik heb niets te signeren, maar ik wil wel graag op de foto.’ Ik had nog veel meer te zeggen, maar ik kan de woorden niet vinden.

Tjah… dus ik hoop dan maar dat Wibi mijn blog leest.

Advertenties

2 thoughts on “Pianoconcert voor Dummies

  1. Leuke blog. Grappig dat je de muziek van André Rieu ‘modern’ noemt. daar zou ik nooit op gekomen zijn.

  2. Toen ie met Bram in ”de gevaarlijkste wegen van de wereld” zat, heb ik zo gelachen om Wibi. Wat een grappige vent is dat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s