60 dagen zonder shoppen – deel 1

IMG_5616Winkeleigenaren hebben het vast gemerkt. Er bleven boeken, tijdschriften, sportkleding, bruisballen, oorbellen en nog veel meer dingen in de schappen liggen. Voor 2 maanden had ik me een streng ‘no-shopping’ beleid opgelegd. Het was even nodig. Ik kon de stad niet meer in zonder iets te moeten kopen en ondertussen groeide de stapel ‘nog-te-gebruiken-spullen’ gestaag. Bovendien hadden we net een reis geboekt en wilde ik nog wel wat geld overhouden om te kunnen shoppen in de landen aan de andere kant van de wereld. Dus ik moest even streng zijn voor mezelf. 60 dagen zonder shoppen is haalbaar. Dankzij mijn verjaardag had ik voldoende voorraad aan boeken, oorbellen, lekker spul voor onder douche en in bad enz. Dus in theorie moest het makkelijk lukken. De praktijk was echter anders…

IMG_3800Dag 1
Het is zondag, de winkels zijn dicht. Een mooi begin van de cursus niet shoppen. Tijdens de babyshower voor mijn schoonzus maken we een tassenhanger. Ik kom erachter dat het ook heel leuk is om iets zelf te maken, in plaats van alles maar te kopen. Wauw, en dit is pas dag 1.

Dag 3
Daar begint de ellende al. Ik krijg in een groepsapp een tip dat vanavond alles bij Cheap, de tweedehands kleding waar iedereen altijd juweeltjes vindt, slechts 1 euro kost. Ik leg uit waarom ik niet heen mag. Het is moeilijk te verwerken voor de meiden. Ze maken opmerkingen als ‘Dat is nog erger dan diëten’ en ‘Alles voor 1 euro moet kunnen toch… dat telt dan toch niet’ en ‘Zie het als boodschappen’. Uiteindelijk wensen ze me succes.

Dag 5
Yes! Ik mag een cadeautje kopen, een uitzondering op de regel. Opa wordt 99 jaar. Ik ga naar de slijterij voor een borrel van zijn favoriete merk Joustra Beerenburg. Onderweg bedenk ik me dat ik wel even een glas kan kopen voor Liefmans on the rocks. Ik heb er pas één en het is wel onbeleefd om mijn gasten geen bijpassend glas aan te kunnen bieden. Ik heb het spul op dit moment niet eens in huis, maar da’s een detail. Ik roep mezelf streng tot de orde. Niet shoppen!

Dag 7
Uit zelfbescherming heb ik me afgemeld voor de nieuwsbrieven voor winkels. Toch is er eentje tussendoor geglipt. In mijn mailbox prijkt een aanbieding voor een 5-delige winterset voor het hardlopen, in het roze. Broek en jasje heb ik al en met twee paar handschoenen kom ik de winter ook wel door. Maar dat functionele shirt met lange mouwen. Die heb ik nog niet! Superhandig voor in de winter. Ik wil al naar de winkel rennen, maar bedenk dan het 100 euro gaat kosten. Terwijl ik slechts alleen een shirt nodig heb. Bijna in de marketingfuik getrapt.
Vandaag gaan we wel de wekelijkse boodschappen doen. Bij de AH zijn de dr. Peper, Fernandes, Coolbest en Snelle Jelle in de aanbieding. Dat valt onder eten&drinken, dus dat mag ik gelukkig wel kopen. We slaan groots in en besparen € 8,67. Heerlijk die koopjesjacht. Daar moet ik het voorlopig mee doen.

IMG_3880Dag 10
Mijn toner is op… En nee, niet dat spul wat je in de printer stopt. Ik gebruik toner van Lush voor mijn gezicht. Het hoort bij mijn dagelijkse routine en is dus net zo belangrijk als tandpasta. Op naar het mijnenveld dat Lush heet. Ik ben vandaag in Amsterdam en kan mooi even langsgaan bij het Centraal Station. De winkel is niet moeilijk te vinden, gewoon op de geur afgaan. Ze zijn me alleen vergeten te vertellen dat schuin er tegenover een Victoria’s Secret zit… Alleen even kijken dan. Eenmaal in Lush pak ik snel ‘Breath of Fresh Air’. Oh, wat ziet mijn oog? Een kastje staat open, gevuld met Snow Fairy. Dé douchegel van Lush, die limited edition is en alleen verkrijgbaar in het najaar. Must.have! Ik blijf sterk en verlaat de Lush met alleen de toner. Heftig dit.

IMG_4077Dag 14
Wauw! Ik heb een paar dagen hiervoor ‘Opgeruimd!’ van Marie Kondo uitgelezen. Ze is Japanse en heeft handige tips voor het opruimen. Ik wilde meteen aan de slag, maar het was 10 uur ’s avonds en ik zat in bad. Niet zo handig. Ik heb wel meteen m’n man gevraagd om de zaterdag te blokken. De inloopkast moet namelijk nog opgeruimd worden. Vandaag is het zover. Eerst de kleren van mijn man. Hij weet heel goed wat hij wel en niet wilt houden en in een half uurtje zijn we klaar. Dan moet ik… Ik onthoud wat Kondo geschreven heeft: als je iets met plezier hebt gedragen, maar het kan nu niet meer omdat het te klein of whatever is, bedank het kledingstuk dan gewoon voor zijn bewezen diensten en doe het weg. Denk eraan, je beslist wat je wilt houden, niet wat je wilt weggooien. Het werkt. Ik kijk anders naar mijn spullen. Ze zijn er om mij te ondersteunen, ik ben er niet voor hen. Aan het einde van de middag is de klus geklaard. We hebben 10 vuilniszakken gevuld. Ik geniet van mijn mooi opgeruimde kledingkast en neem me voor om heel goed na te denken voor ik weer een kledingstuk koop.

Dag 20
Een vriendin is net geopereerd en ik ga bij haar op bezoek. In de ziekenhuiswinkel koop ik een tijdschrift en twee zakjes chips. Het is confronterend om weer in een winkel te staan. Tot nu toe heb ik winkels zoveel mogelijk geprobeerd te vermijden. Alle tijdschriften smeken om met me mee naar huis te mogen, maar ik blijf sterk.

Dag 26
Ik zet de televisie aan en stuit meteen op Tommy Teleshopping. Ze bieden de Nicer Diser Fusion aan, een apparaat waarmee je groente en fruit kunnen snijden. We hebben een dupe gehad en die deed zijn werk prima, totdat hij stuk ging omdat we te harde dingen proberen te snijden. Ideaal ding, ik mis hem nog steeds. De Nicer Diser Fusion is perfect, ik wil hem! Hoeveel zou hij kosten? Wait a minute… ik mag helemaal niet shoppen! Shit! Dan verschijnt de prijs in beeld, voor 80 euro is hij de mijne, exclusief verzendkosten. De dupe, met iets minder opzetstukken, kostte 20 euro op de markt. Ja doei, Tommy, het is goed met je.

IMG_4227Dag 28
Mama wil nog even naar de tweedehands winkel. We hebben net spullen voor de herfsttafel verzameld in het bos. Ik kan weinig anders dan meegaan, ook al weet ik hoe gevaarlijk het is. Gewoon de boekenkasten vermijden, dan komt het goed. Opeens sta ik toch bij de boeken. Ze hebben me als magneten naar zich toegetrokken. Ik kijk wat rond en spot dan de Omnibus van ‘Dagboek van een prinses’. 2 euro. Hij kost maar 2 euro. Dat is geen geld voor 3 boeken. En het is mijn lievelingsserie. Ik heb zelfs een deel ervan in het Engels gelezen. En. En. En. Oké, lang verhaal kort, het boek gaat mee naar huis. Oeps!

Dag 30
Vandaag heb ik gelukkig niets gekocht. Maar… dit verhaal gaat verder. Ondanks dat ik één keer stout ben geweest (dat abonnement op Candle telt niet, toch?), ben ik van plan me de komende maand te gedragen en niets te kopen, tenzij het eten&drinken of een cadeautje is. Wish me luck… Volgende maand lees je of ik het heb volgehouden.

Advertenties

2 thoughts on “60 dagen zonder shoppen – deel 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s