UPDATE – Gezonde levensstijl, trots op mijn buikje

DSC04729Op een gezonde manier een paar kilo’s aankomen. Dat is mijn doel voor de komende weken. In samenwerking met sportschool Classic Gym en Health Software probeer ik middels een op maat gemaakt voedingsplan gezonder te worden. Vandaag: Update!

De laatste blog over mijn gezonde levensstijl is van 5 maart 2013. Inmiddels zijn we al een jaar verder. Ik eet gezonde maaltijden, maar neem ongezonde tussendoortjes en mensen vragen zich af waar dat buikje toch vandaan komt. Het is de hoogste tijd voor een update. Bereid je voor op een shitload aan getallen en een lesje zelfacceptatie.

Op mijn laatste meting op 25 februari 2013 had ik een gewicht van 56,6 kg met een bmi van 19,6. Nét aan een gezond gewicht. De weken daarna moest ik nog wel regelmatig even de weegschaal op. Vooral niet te vroeg juichen, eerst kijken of mijn lichaam de kilo’s wel zou vasthouden. De meting van 11 maart 2013 gaf een gewicht van 57 kilogram aan. Nu is ‘7’ mijn lievelingsgetal, dus ik was dolblij met dit perfecte ronde getal. Twee weken erna had ik een kleine ‘terugval’ (56,5 kg), waarna op 9 april weer het perfecte 57 was bereikt. Let wel, ik noem het hier perfect omdat ik nooit had verwacht ooit hoger te kunnen komen dan dat. Tenzij ik zwanger zou raken. Twee weken later was er ineens honderd gram bij. Op 6 mei 2013 woog ik 57,3 kg. Bij de meting erna was er weer honderd gram bij. Daarna ging er iets fout. Ik ging naar 57 kg (3 juni), gevolgd door 56,4 kg (17 juni) en weer naar 56,6 kg (1 juli).

DSC04727Met 56,8 kg (26 augustus) sloot ik mijn tweewekelijkse metingen af bij Classic Gym. Met de gedachte dat ik altijd zou blijven schommelen. De metingen waren altijd erg gezellig en het was een goede stok achter de deur. Onder het motto van: ‘Oh, ik ben nu toch al in de sportschool, laat ik maar gelijk sporten.’ Maar er veranderde weinig meer qua gewicht, dus we breidden er een eind aan.

Eind 2013 gebeurde er iets raars. Mijn pas gekocht broeken begonnen alweer strak te zitten en ik kreeg een buikje. Nu vond ik altijd al dat ik een buikje had als ik net had gegeten, dus dat was niet vreemd. Totdat iemand ineens aan me vroeg of ik zwanger was en ik me bij iemand moest verantwoorden over hoe ik aan dat buikje kwam. Ik had tijdens mijn cruisevakantie heerlijk gegeten en ook goed genoten met Kerst. Maar ik was niet ineens meer gaan eten dan dat ik deed in mijn tienerjaren.

Tijdens de meting op 27 januari 2014 kwam er ineens iets bijzonders uit de weegschaal vandaan. Ik woog 58,9 kg met een vetpercentage van 28.3 procent. Een meting vlak erna op 11 februari bij Bodyfit Personal (ik was daar voor de krant) leverde nog ‘schokkender’ resultaten op. 59 kg! Met een vetpercentage van 31 procent. Wauw! Nog niet boven de grens, maar ik kreeg wel mee dat ik het in de gaten moest houden. Heel bijzonder, vier jaar geleden bereikte ik met mijn veel te lage vetpercentage net niet de ondergrens.

Ik zat even in een periode waarin ik echt weer mijn lichaam moest accepteren. Ik had jarenlang ondergewicht gehad. In mijn kindertijd was het ronduit irritant (‘Hallo moeder van (naam vriendinnetje), ik ben Michelle’ ‘Dag Michelle, eet je wel genoeg?’) In mijn tienertijd was het geweldig om dun te zijn. Naast een strak lichaam inclusief sixpack was er de afgelopen jaren niemand die nog langer liep te miepen over mijn gewicht. Ik paste immers prima in het huidige mode-ideaal. Nu kwamen er ineens mensen op me af die het nodig vonden opmerkingen te maken over mijn buikje. En nee, dat waren niet alleen kennissen, ook familie liet me gerust weten dat ik meer moest gaan sporten. Let wel, ik ben slechts vijf kg verwijderd van ondergewicht. Overigens waren er ook genoeg mensen die zeiden dat ik er nu zo gezond uit zag.

Na wat weken van zeuren en teksten uitkramen als ‘Ik mis mijn sixpack!’ en ‘Ik pas niet meer in mijn broeken, nu moet ik shoppen. Boehoe!’ realiseerde ik me pas waar ik mee bezig was. Ik heb verdorie ontzettend hard gewerkt om aan te komen en nu het zover is, begin ik te piepen. Iedereen vindt het schokkend dat meisjes zich uithongeren om model te worden en dat je in de mode-industrie al plussize wordt genoemde met maat 38 (mijn maat). Maar als dan iemand in de omgeving ineens een buikje krijgt, omdat het haar lichaam gelukt is eindelijk weer reserves te hebben, is het ook weer niet goed.

cheerleadingDus ja, ik heb inmiddels een subtiel buikje in plaats van een sixpack. En nee, ik ben niet zwanger! Moet ik gezonder leven? Ja! Ik zal eerlijk toegeven dat ik te veel snoep. Dat hoge (niet te hoge) vetpercentage komt ergens vandaan en het blijft stijgen. Ik kan niet meer snoepen zoals ik dat deed in mijn tienertijd. Daar moet ik dus op gaan letten. Iets meer gezonde tussendoortjes. En ik kan ook wel wat meer tijd doorbrengen in de sportschool. Niet dat ik nu niets doe, maar ik sport zo onregelmatig dat ik, behalve conditie, weinig kan opbouwen. Daar hoop ik in mei weer tijd voor te krijgen. Dan zal ik wat vet gaan verbranden en spiermassa kweken. Even het vetpercentage weer op peil brengen. Geen idee of ik daarmee ook mijn buikje zal verkleinen. Het maakt me niet uit. Ik ben trots dat ik nu een gezond gewicht heb bereikt. En als daar een buikje bij hoort, so be it.

De bovenste twee foto’s zijn van mijn vakantie in Suriname eind 2005/begin 2006. De onderstaande foto is gemaakt door George Stoekenbroek in januari 2014 tijdens een lesje cheerdance. Zoek de verschillen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s