CRUISIN – Meesters in geschiedenis bewaren

DSC04788Recentelijk deden wij een achtdaagse cruise over de Middellandse Zee. We loved it! Geniet mee van onze fantastische reis.

Dag 5: Naples

Toen we de excursies planden waren we zo slim om excursie nummer drie in de middag te plannen. Vandaag kunnen we daarom eerst even wat langer in bed blijven liggen. Na het ontbijt zoeken we het zwembad op om daar heerlijk te gaan liggen lezen (ik) en te puzzelen (J-P). Ik hoor jullie denken, maar voor zwemmen is het helaas te koud. We lunchen nog even en verzamelen daarna voor Pompei. De man met de stickers krijgt te horen dat het regent en dat we maar even binnen moeten blijven. Na even gewacht te hebben, zien we steeds meer mensen vertrekken. We besluiten om dan ook maar naar beneden te gaan. Bij de bus wacht de gids ons op. Een irritante, chaotische vrouw. Ze  gaat zuchten als je een vraag stelt en komt vervolgens met de dooddoener: ‘Zoals ik net al zei…’ Halverwege de dag moeten we om een bepaalde tijd verzamelen voor de souvenirwinkel. Ik duik de winkel nog even in, loop langs haar en krijg prompt te horen: ‘Be on time!’ Wauw.

Het mag de pret niet drukken. Eenmaal in Pompeii krijgen we eerst een kort filmpje te zien over het maken van ‘Cameo’s’ Het zijn een soort bedels die je als ketting, armband of oorbellen kunt dragen. Ze worden gemaakt van prachtige schelpen. Geen idee waarom we juist dit te zien krijgen, totdat we de hoek om gaan en tafels vol bedels zien. Aha. Omdat ik thuis een hanger van wijlen oma heb liggen, koop ik niets. Wel gaan we even op de markt kijken of ze nog mooie magneetjes hebben. Daar word ik aangesproken door een verkoper. Waar ik mijn oorbellen vandaan heb. Het zijn grote ringen met zwarte kraaltjes. Ertussen in hangen bedels, waaronder een Eiffeltoren. Vreemde vraag. Uit Nederland, antwoord ik. De verkoper blijft geïnteresseerd kijken en ik besluit om ze maar even uit te doen en zelf te checken wat er zo bijzonder aan is. Onder de bedels blijkt ook een cameo vertegenwoordigd te zijn. Wat een toeval! (Ik heb meer dan honderd paar oorbellen).

DSC04773Enfin, op naar het oude Pompeii dat in het jaar 79 bedolven werd door as na een uitbarsting van de Vesuvius. Ik ben zo dom geweest om mijn vest uit de bus mee te nemen (why!) en ga vervolgens half dood van de hitte. Er hingen wat donkere wolken boven het schip ’s ochtends en als rasechte Nederlander grijp ik dan meteen naar de warme kleren. J-P schat dat het nu zo’n dertig graden Celcius is. Maar who cares, we zijn in Pompeii. Ook hier blijkt dat de Italianen meesters zijn in oude dingen bewaren. Er verrijst een complete stad! Nou ja, de ruïnes dan. Omdat je er makkelijk kunt verdwalen, zijn we gedwongen om dicht bij de mega irritante gids te blijven. Als stress een persoon was… We beginnen in het Amfitheater waar we al zittend naar het verhaal van de gids luisteren. Hoe apart. Vroeger zaten er ook mensen op dezelfde plek, alleen zij keken naar de vechtende gladiatoren. Daarna duiken we de stad in om de huisjes en binnentuinen te bewonderen. De huisjes zijn in Pompeii goed herkenbaar. In de bakkerij staat bijvoorbeeld nog een oven en in een hoerentent zijn nog plaatjes zichtbaar van seksuele handelingen. Ook staan er stenen bedden. Hier en daar vinden we vitrines met daarin dode mensen. Althans, een laag as met daarin een skelet. Nou ja, volgens Wikipedia zijn het gipsafdrukken. We eindigen op het Forum, een groot plein waar vroeger handel werd gedreven.

DSC04781Erg interessant om door de verlaten stad te dwalen. Zo gaaf dat het zo netjes bewaard is gebleven. Terug op het schip duik ik de douche in en vervolgens gaan we eten. We zitten aan tafel met een Russische die voor haar werk aan boord is. Ze is een soort assistent van een groep van honderd man. Gelijk na het hoofdgerecht verlaat ze de tafel. Duty calls. We blijven achter met een leuk jong Amerikaans stel. Zij gaan na het eten naar Encore, wij gaan naar karaoke. Ik heb me voorgenomen om een liedje te zingen. Ik word zenuwachtig als ik hoor hoe goed mijn voorgangers kunnen zingen. Nerveus bladder ik door een dik boek heen met de liedjes. Ik kom tot mijn verrassing ‘Jesusfreak’ van DC Talk tegen en ‘Now and forever’ van TrueVibe. Christelijke nummers! Ik ken de tekst niet geweldig goed en val daarom terug op good old ‘I will surive’. Het publiek is zo sportief om enthousiast te klappen. Dat kan ook weer van mijn bucket list. We gaan door naar de White Party waar we al zittend (moe) genieten van de muziek en de dansende mensen op het dek. Daarna taaien we af naar bed. Morgen een dagje zee.

IMG_4642 IMG_4639 DSC04838 DSC04825 DSC04776DSC04815

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s