CRUISIN – ‘Who wants extra raffle tickets?’

DSC04562Recentelijk deden wij een achtdaagse cruise over de Middellandse Zee. We loved it! Geniet mee van onze fantastische reis.

Dag 2: Villefranche

We worden wakker in ons zachte bed als de boot al stil ligt in Villefranche. Het uitzicht is adembenemend. Een schilderachtig dorpje gelegen op heuvels, langs de Middellandse Zee. We hebben thuis al besloten om hier vandaag te blijven en niet naar Nice, wat verderop ligt, te gaan. Er volgen nog genoeg excursies, dus we willen vandaag een beetje in de buurt van het schip blijven en rustig aan doen. Na een ontbijtje boeken we alvast drie excursies en de Ice Show. Daarna pakken we de ‘tender’, een kleiner bootje die ons afzet in de haven. We komen de Britten nog tegen op het schip, maar even later zijn ze verdwenen. Wat bleek, hun pasjes deden het ineens niet meer. Vervelend. In Villefranche staat een markt klaar om ons te verwelkomen. Gevuld met Fransen die wel Engels spreken. Zie je wel, jullie kunnen het wel! Een schattig treintje wil ons wel meenemen voor een tochtje door Villefranche. Naj, we lopen wel. We laten de markt voor wat het is en vertrekken naar het strand. Een fijn kiezelstrand aan de glasheldere Middellandse Zee. Eigenlijk is het nog iets te koud om te zwemmen. Toch doen we het, want ik heb niet dagelijks een glasheldere zee tot mijn beschikking. Alhoewel, het is niet helemaal helder. Even verderop zit een soort zwart gat. Is het een schaduw of is het daar echt donkerder. Misschien woont de Kraken er wel. Ik krijg er de rillingen van en sprint snel het strand weer op. J-P gaat het voor me onderzoeken. Het blijkt een soort klei en modder te zijn. Slechts een klein deel van de bodem is opgespoten. Bummer!

We drogen ons af en trekken Villefrance in. Geen idee waar we tegen kunnen komen. Ik weet wel dat ik honger heb. Als we na een klim de hoek om slaan spoten we de Boulangerie. We kopen eclairs en een baguette. Verderop op een bankje knabbelen we onze lunch op. De bakker sluit ondertussen haar deuren. Net op tijd! Na de voedzame (haha) lunch trekken we verder Villefranche door. We spoten rotsen, kleurrijke bloemen, palmbomen, kunstwerken en winkels die frisdrank verkopen. Zelf zijn we vergeten dat mee te nemen in de rugzak. Dat scheelt pakezel J-P wel weer sjouwen. Na onze tocht op de bonnefooi vindt J-P het wel weer mooi geweest. We eindigen weer op de markt waar we de Zwitsers spotten. Zij wijzen waar de winkelstraat ligt. Ah, gelukkig, ik word altijd een beetje onrustig als ik te lang geen winkels zie. We gaan daar nog even kijken. Nou ja, ik ga even kijken. Villefranche doet vooral veel met zeep en lavendel. Doordat ik het verleden zeepjes spaarde, heb ik nog genoeg zeep in huis. Lavendel staat braaf op me te wachten in de tuin totdat ik het in zakjes prop. Dus eigenlijk hebben we niets nodig. Ik zie nog wel heerlijk Vanille parfum. Ik ruik de hele tijd aan mijn hand waar ik wat opgespoten heb, dus dat blijkt een goede koop. Helaas heb ik wel de roomspray variant meegenomen. Oh well, dat merkt toch niemand.

DSC04571Terug op de boot duiken we de whirlpool op het dek in. Warm! Oh my! Ik zou het echt niet erg vinden om op dit cruiseschip te moeten wonen. We trekken ons terug op een ligstoel, waarvan er honderden verspreid over de dekken staan. Ik pak de lijst met cocktails en word meteen aangesproken door een ober. Of ie wat leuks voor me kan maken? Ik wil eerst de lijst bespreken met J-P maar die is er allang uit. Frozen Mojito. Ik doe iets fruitigs met mango en ananas en rum. Beide cocktails zijn heerlijk. Dit is het fijne leven. Vanavond eten we op tijd bij het buffet, want om zeven uur staat de musical Saturday Night Fever’ gepland. We krijgen de verkorte versie van tachtig minuten. De verkrachtingsscène met Annette hebben ze er onder andere uitgegooid. Thank you! Wat is het gaaf! De decorstukken worden razendsnel gewisseld. Ondanks het gebrek aan ondertiteling is het goed te volgen. En wat kunnen die mensen dansen! Niveautje RedLex (Redmond Valk en Alexandra Matteman) en hoger.

DSC04554Nog met de musical in ons hoofd gaan we naar een kunstveiling. Jawel, je kunt het zo gek niet bedenken of ‘Liberty of the Seas’ heeft het. Niet dat ik zo geïnteresseerd ben in schilderijen. We gaan voor de gratis champagne en in de hoop iets voor veel geld geveild te zien worden. Liefst iets van Dali. Die zijn allemaal al eerder verkocht, weet de veilingmeester me te vertellen. Voor een paar ton. We kunnen nog wel een Rembrandt kopen. Ja, of niet. Het verhaal dat de veilingmeester verteld is best interessant. Maar het wordt al snel tenenkrommend. Voor je aanwezigheid krijg je ‘raffletickets’ Oftwel, gratis lootjes voor de loterij waarmee je o.a. een spabehandeling kunt winnen. Ik wil graag een echte veiling zien, maar de kunstkenners zitten helaas niet in de zaal. Wel een stel blije Amerikanen. Het is de bedoeling dat we een verhaal aanhoren over een schilderij, daarna slaat de veilingmeester hard met een hamer en moeten we keihard juichen voor raffle tickets. ‘Who wants extra raffle tickets?’ En meteen is het een lawaai van jewelste. En dat blijft zich herhalen. Argh! Ik klap niet graag op commando en zodra mijn gratis champagne op is, verlaat ik de zaal. We duiken ons bed in. Morgen onze eerste excursie: Lucca en Pisa.

DSC04586 DSC04585 DSC04583 DSC04572DSC04541 DSC04573DSC04576

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s