Jim Bakkum in M-Lab

Cindy had op haar Facebook een berichtje geplaatst dat ze naar een intiem concert van Jim Bakkum ging én…. nog een kaartje over had! Nu zijn de Jim Bakkum fans in Den Helder volgens mij op één hand te tellen. Cindy en ik. Ik reageerde gelijk op haar bericht en ‘verrassing’ het kaartje was nog niet vergeven. We gingen afgelopen vrijdag dus naar Jim Bakkum in M-Lab in Amsterdam! Ik dacht in een soort theaterzaal te eindigen en als ik heel veel geluk had zouden we na afloop een foto kunnen scoren. Niet dus. De theaterzaal kon slechts 150 mensen herbergen! Intiem was ook echt intiem. Helemaal omdat we als tweede groep een plekje mochten bemachtigen en Cindy als volleerd zaalvoetbalster om de mensen heen slalomde en twee plekken op de vijfde rij bemachtigde. Gespannen zaten we vervolgens om ons heen te kijken. Vol verwachting klopte ons hart heel hard.

Jim kwam op, glimlachte en bam, ik gleed al zowat van mijn stoel af. Zonder dat hij een noot had gezongen. Dat effect hebben sommige mannen nu eenmaal op mij. Ook op Cindy trouwens. Voordat we de zaal in gingen, kwam er een cameraman op ons af die wat vragen wilde stellen. ‘Voor wie is het?’, vroeg ik. ‘Voor Jim’, antwoordde hij met een glimlach. En plots moesten Cindy en ik heel veel moeite doen om verstaanbare zinnen te produceren. Voor Jim. Het is combinatie van zijn looks, zijn stem en zijn cuteness. En die glimlach… liever dan alle zeehondjes bij elkaar.

Het theaterconcert was een experiment van Jim en bestond uit twee delen. In set 1 deed Jim liedjes van zijn muzikale helden. Wat was dat goed! Iedereen die beweert dat Jim niet kan zingen moet nu snel z’n bekkie houden. Hij kan geweldig zingen! Wel is het zo dat zijn stem beter tot zijn recht komt als hij soul zingt, in plaats van pop. Ik dacht over een redelijke muziekkennis te beschikken, maar dankzij Jim ben ik daar nu niet zo zeker meer van. Hij liet telkens een foto zien op zijn iPad en dan mochten wij raden wie deze muzikale held was. Ik had echt geen idee. En bij ieder nummer waren er wel een paar die enthousiast riepen: “Ohhh, die ken ik! Oh, mooi nummer!” Ik was helemaal blanco. Totdat ‘Songbird’ vandaan kwam. Love Actually! Jim deed een prachtige vertolking van het nummer dat hij tevens op zijn arm had getatoeëerd. De naam Eva Cassidy, de zangeres van het origineel, zei me dan weer helemaal niets. Pas na zes liedjes, herkende ik Michael Jackson op de foto. Het bijbehorende nummer kende ik niet. Ook bij het liedje van Whitney Houston ging er geen belletje rinkelen. Pas bij Stevie Wonder en Beyoncé kwam mijn muziekkennis terug. Ik stoorde me er verder niet aan dat mijn kennis zo tekort schot, ondanks dat Jim en ik uit hetzelfde bouwjaar komen. De nummers die hij zong deed hij goed!!! Letterlijk kippenvel! Oh, wat heerlijk!

In de pauze dronk ik een heerlijke prosecco en zat ik relaxt op een fluffy rode bank. Hadden alle theaters dat maar. Ik dacht daarna nog wel even naar de wc te kunnen, maar de mevrouw van M-Lab probeerde er een stokje voor te steken. ‘We gaan echt zo beginnen en de tweede set duurt maar een half uur’, zei ze. Nu stond ik natuurlijk niet voor niets in de rij. Naast me, in de andere rij, stond Bettina Holwerda, de vrouw van Jim. Die negeerde de vrouw en ging gewoon de toilet in. Op haar wachten ze wel, dacht ik. Ha, wrong! Zodra ik de wc af kwam, hoorde ik de vrouw zeggen dat we nu gingen beginnen en zag ik Bettina voor me uit rennen. Tot zover de Hollandse glamour. Ook de vrouwen van artiesten moeten gewoon op tijd komen. Ben ik het niet helemaal mee eens, ten slotte was zij degene die Jim kennis had laten maken met de prachtige muziek uit de eerste set. Dus zij verdiend wel wat meer zorg van de theatermedewerkers. Bettina, bedankt!

Set twee bestond uit de verzoekjes die de fans hadden ingeleverd. Tot mijn grote vreugde zong Jim ‘Zo Stil’, het liedje uit The Passion. Daarna volgde mijn favo nummer ‘Tell her’. Wauw! Ik was helemaal blij. Dit waren de twee nummers die ik het allerliefste wilde horen. Daarna zongen we luidkeels mee met de andere nummers van Jim’s hand. De tweede set was veels te snel afgelopen. Jim bedankte ons nog uitvoering dat we naar zijn ‘try-out’ waren geweest, alsof hij niet verwacht had dat we massaal zouden komen. Nee, Jim, jij bedankt!

Cindy en ik gingen ‘rustig’ op een houten picknicktafelbankje zitten wachten op de komst van Jim. Onze handen trilden helemaal van de zenuwen. En na tien minuten ongeveer stond ie daar ineens. Ik was ineens helemaal boekie zoek. Dat heb ik gelukkig niet bij iedere ster, anders hadden ze geen donder aan me gehad tijdens mijn stages in de entertainmentindustrie bij Story en CastingNieuws.nl. Maar soms klap ik wel eens dicht. Ik zat op m’n bankje, te staren, met mijn mond open. Cindy zei iets. Ik bleef staren. Pets! Cindy sloeg met haar vlakke hand op mijn bovenbeen. ‘Ga staan, we moeten met hem op de foto’. Ik stond en stond daar maar. ‘Ga jij eerst op de foto, of ik? Vooruit, ga naast hem staan! Naast hem staan!’, ratelde Cindy. Ik wilde tegen haar zeggen dat ze niet te volgen was en dat ik het ook allemaal niet meer wist en begon met ‘Wendy…’ Tjah. Uiteindelijk ging ik naast Jim staan en zei tijdens het poseren dat ik hem heel goed vond in ehm….. o ja, The Passion. Cindy had het allemaal wel op een rijtje en voerde nog een heel gesprek met hem over The Passion. Hij was blij dat we het goed vonden. Na nog een paar foto’s met fans, ging Jim gezellig bijkletsen bij zijn familie. Wij gingen maar naar buiten en daar begon de hysterie! Ratelen, gillen, Cindy knuffelen. ‘Bedankt dat ik mee mocht’, ‘Nee, bedankt dat je meewilde!’ Nog even naar de Mac want van de zenuwen zat er nog niet veel eten in onze magen. En daarna weer de snelweg op, ondertussen zingend en lachend. Bedankt lieve Cindy, voor deze geweldige avond! En dan nu… foto’s!

Jim en MiesDe hysterie bereikte een hoogtepunt. Ein-de-lijk met Jim Bakkum op de foto!

Cindy en JimCindy staat na tien jaar te hebben gewacht eindelijk naast haar grote idool.

DSC04456Met Cindy. Check m’n grote ogen, ik had er zin in.

DSC04455Nog een beetje onwennig in M-Lab. Jim loopt hier ook rond!

DSC04457De zaal van M-Lab. Op dat witte krukje zal Jim straks gaan zitten.

DSC04498Picture time! En Jim op z’n mooist: lachend.

DSC04493Jim vertelt.

DSC04494En op zo’n moment, als het net leek alsof Jim me recht aan keek, vergat ik gewoon even met ademhalen.

DSC04519Met z’n sexy baard.

DSC04482Hij had een geweldige achtergrondzangeres meegenomen. Wauw, wat een stem! Toevallig heette ze ook Michelle en zodoende kon ik in alle commotie haar naam makkelijk onthouden. Na de show ben ik naar haar toegelopen en heb ik geinformeerd of ze al een eigen single had uitgebracht. Helaas!

DSC04529Ademhalen, Mies!

????????Jim en zijn grote trots zoontje Lux. Deze foto is door Cindy genomen.

????????Tijdens de pauze relaxen met een glaasje prosecco. Had ik wel even nodig 😉

Advertenties

4 thoughts on “Jim Bakkum in M-Lab

  1. Moest wel even nadenken: wie is Jim Bakkum? 😉
    Maar echt super te gek geschreven!!!! Bijna begon ik Jim ook leuk te vinden……bijna….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s