Geloof onder vuur – boekrecensie

geloof onder vuurAllah hu ma’na wa Ruh al-Qudus ma’na aithan. Met deze tekst beginnen de christenen in de Anglicaanse St. George-kerk in Bagdad, Irak, altijd hun dienst. Oftewel: God is hier en zijn Heilige Geest is hier. Het kenmerkt het grote vertrouwen dat de kerk heeft in God. Andrew White, schrijver van het boek ‘Geloof onder vuur’ was nooit van plan om leider te worden van een kerk in Bagdad. Het land Irak is namelijk een levensgevaarlijke plek om als christen te zijn. Regelmatig worden leden van de kerk ontvoerd en/of vermoord. Vaders sterven, zodat het gezin reddeloos achterblijft, want Irak heeft geen sociaal stelsel. Corruptie is aan de orde van de dag. Kortom, geen land waar je voor de gezelligheid heengaat. Maar God riep White en nu is hij daar, op de plek waar God hem wil hebben. In het vuur. En White noemt het de beste baan die hij ooit heeft gehad. Hij schreef er een boek over en over dat ontzettend bemoedigende boek gaat vandaag mijn recensie.

Geloof onder vuur begint met een aantal hoofdstukken over het vroegere leven van Andrew White. We vliegen in rap tempo door de highlights uit zijn leven. Wat heeft die man een boeiend vroeger leven gehad! Jammer dat we er zo snel doorheen vliegen. Ik zou best meer erover willen lezen. Een goed teken. Een paar dingen die ik toch wil noemen. Het gaat allemaal niet van een leien dakje. White wordt ziek, maar hij gaat door en door. Ook heeft hij niet superveel geld. Zijn vrienden betalen zijn reizen. White gaat ook niet meteen na zijn studie naar Irak. Eerst heeft hij een bediening in een gemeente in Chapman waar hij de leider is van allerlei soorten mensen en moet bemiddelen in ruzies. Iets wat hem later nog van pas zal komen. De boodschap van deze hoofdstukken luidt: God stuurt je niet zomaar het vuur in, hij geeft je eerst training. Het enige wat ik in dit hoofdstuk mis zijn hier en daar de leeftijd van White als hij deze dingen beleeft.

Nog iets wat White leert, God stuurt mensen op je pad. White gaat om met mensen die een massamoord op hun geweten hebben, hij is vrienden met de Paus en dineert met de zonen van Saddam Hoessein. Zo’n beetje alle mensen met invloed komen in contact met White, waardoor hij een boeiend netwerk opbouwt. Waar White verschijnt, gebeuren dingen.

Het boek is geen verslag van een serie gebeurtenissen in chronologische volgorde. Het zijn hoofdstukken met ieder zijn eigen thema waarin White anekdotes noemt, vertelt over hoe het is in Irak en hoe hij en de rest van de kerk op God vertrouwen. De auteur strooit een zooitje bemoedigende teksten over ons uit. Zoals bijvoorbeeld: ‘Volmaakte liefde sluit angst uit’ (1 Johannes 4:18). Want God laat de lijdende kerk echt niet los. De christenen worden bemoedigd vanuit de Bijbel, zien engelen en maken genezingen mee. Het vertrouwen in God is rotsvast. Bijna op iedere pagina wordt herhaalt dat White het allemaal van God verwacht. God staat op de voorgrond, God krijgt alle eer. Wat een vertrouwen! En hij weet het zo te vertellen dat de lezer geboeid blijft. Ik dacht geen moment van: ja, je vertrouwt op God, we weten het wel.

Ondanks dat White een kerk leidt van 4.000 mensen, beveiligers heeft en belangrijke contacten, blijft hij met zijn beide benen op de hoofd. Hij zet nooit zichzelf op de voorgrond en klopt zich nooit op de borst. En ook hij heeft vervelende menselijke trekjes. Hij heeft als een van de weinigen bodyguards om zich heen om hem te beschermen tegen aanvallen. Best fijn, zou je denken. Maar White klaagt over zijn gebrek aan vrijheid door alle beveiligers om zich heen. Ook laat hij wel eens vallen dat zijn vrouw het soms moeilijk met hem heeft. White is geen superchristen, maar hij is een kei in schrijven en mensen bemoedigen. Daar houd ik van!

Voordat ik het boek las, was de lijdende kerk een ver-van-mijn-bed-show. Door zijn verhalen leer ik White een beetje kennen en komt het dichterbij. Ook is het een enorme bemoediging om te lezen wat God allemaal doet in Irak en hoe de mensen daar zo’n rotsvast vertrouwen hebben. White vat het zelf heel mooi samen: “Verrassend genoeg kunnen juist die broers en zussen – de mensen die leiden – onze heel veel leren over vreugde en over het ten volle ervaren van de aanwezigheid van God. Zij leren ons dat wij allemaal, ongeacht de omstandigheden waaronder we ons geloof belijden, moet jagen naar de aanwezigheid van Jezus, zodat zijn liefde ons kracht kan geven en in staat kan stellen zijn werk te doen.”

Het boek telt 176 pagina’s en is erg toegankelijk geschreven. White gebruikt geen hoogdravende woorden, maar simpele, directe taal.

Geloof onder vuur | Andrew White | Ark Media | ISBN 9033800047 | Paperback | € 14,95

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s