Bang voor de tandarts – Tips

tandarts 1Ik vind mezelf best dapper. Ik zet zonder problemen een vogelspin op me hoofd, ga in m’n eentje naar het ziekenhuis voor onderzoeken en stort mezelf wekelijks weer in het diepe als ik een nieuwe sport ga uitproberen voor mijn werk als sportverslaggever. Maar er is één ding, of beter gezegd instantie, waar ik iedere keer met knikkende knieën naartoe ga. De tandarts. In de loop der jaren heb ik trucs ontwikkeld die me helpen dat halfjaarlijkse bezoek te overleven zonder van te voren een week in de spanning te zitten. Zonder dramatische toestanden bij de man die ook maar gewoon zijn werk doet. En ik wil jullie ook helpen. Op allesvoorhetgebit.nl las ik dat een kwart van de Nederlanders bang is voor de tandarts. Wow! Vandaag daarom tips om het tandartsbezoek te overleven.

1. Zoek een leuke tandarts
Het is zo’n open deur, maar toen ik als jong meisje naar de tandarts ging, dacht we niet gelijk: wat een nare man, laten we een andere zoeken. Jarenlang beleefden we de martelgang, iedere keer weer opnieuw. Een huilend meisje dat weigerde in de stoel te gaan zitten omdat ze doodsbang was. Moeders die het probeerde te sussen en meneer de tandarts die erbij stond met een blik van: ga je nog in die stoel zitten? Ik heb nog meer te doen! Hij peinsde er niet over om zijn patiënte even wat geruststellende woorden te geven. Uiteindelijk ging ik dan toch in die stoel zitten, bij mijn moeder die me op schoot hield. Het tandartsbezoek ging altijd vooraf aan een slopende week, afwisselend met gelukkig kwartiertjes wanneer er even niet werd gedacht aan die afspraak die als het zwaard van Damocles boven het gezin hing. Ja, ik vertel het nu heel dramatisch, maar zo voelde ik dat als jong meisje. En ik denk zomaar dat een kwart van Nederland dezelfde gevoelens heeft.

Ik bleef bij de evil tandarts die niets tegen me zei, maar wel neuriede boven mijn hoofd. Een vriendin van de familie hoorde de verhalen met lede ogen aan en vertelde over haar aardige tandarts. Ik wilde daar ook wel heen. De vriendin regelde een afspraak in het volle schema van de tandarts. Eenmaal daar was mijn angst niet meteen weg, maar hij zorgde er wel voor dat ik zonder morren in de stoel ging zitten. Nog steeds word ik gerustgesteld door de man die altijd vrolijk is en op z’n Frans mijn naam uitspreekt als hij me roept uit de wachtkamer. “Michellllle!” Doe daarom research als je je eigen tandarts niet fijn vindt en vraag die vriendin of ze een plekje kan ritselen bij haar tandarts. But hey, hoe leuk hij ook mag zijn, hij heeft nog steeds een boor en daarom is er meer nodig om van de angst af te komen.

2. Vraag wat de tandarts doet
Tandartsen doen een onderzoekje in je mond (blijf vooral rustig liggen tijdens het onderzoek, het doet geen pijn. Wel? Dan moet je punt 1 nog eens lezen) en beslissen aan de hand daarvan wat ze gaan doen. Vraag hoe ze dat gaan doen. Vandaag nog zei de tandarts: ‘Je hebt wat aanslag op je tand, dat ga ik weghalen.’ Ik schoot gelijk in een stuip en zei: ‘Ja maar, hoe dan? Doet dat pijn?’ Hij moest keihard lachen en zei: ‘Nee, haha, ik ga het schoonmaken’. Schoonmaken is synoniem voor ‘dingen tussen je tanden doorraggen’. Doet geen pijn, zolang je rustig blijft liggen. Als ik van te voren niet wist dat meneer ging schoonmaken, had ik me dood geschrokken omdat er een zoemend ding in mijn mond zat en zou ik gespannen op de pijn wachten die uiteindelijk niet kwam. Dus, beste mensen, vraag! Een goede tandarts zal je rustig antwoord geven.

3. Vraag om verdoving
Verdoving is het toverwoord bij mij. Als ik verdoving krijg, ben ik zo blij als een kind. Ik had altijd een hekel aan het gevoel dat de boor steeds dieper die kies ingaat en het steeds pijnlijker wordt. Terwijl ik best een redelijke pijngrens heb. Boren vond ik daarom doodeng. Totdat ik door had dat je ook daarvoor gerust verdoving kunt vragen. Dat prikje voel ik allang niet meer. Ik was vroeger namelijk ontzettend laat met wisselen. Bij ieder bezoek aan de orthodontist (alsof een halfjaarlijkse bezoek aan de tandarts niet genoeg was), zag hij een melkkies die eruit moest. Dan kwam de verdovingsspuit weer tevoorschijn, prikje hier, prikje daar en weer een kies eruit. Het was op een gegeven moment net zo normaal als boodschappen doen. Ook met prikken die ik later in het ziekenhuis kreeg voor allerlei dingen (vaccinaties, onderzoeken, etc.) had ik geen moeite meer (behalve bloedprikken dan, vreselijk gevoel). Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen. Kom maar door met die spuit, dan kan ik daarna rustig liggen zonder pijn. Dan ben ik maar een watje, ik zit in ieder geval relaxt in de stoel.

flos tandenstoker4. Voorkomen is beter dan genezen
Een waarheid als een koe (nog zo’n cliché). Zoek een lekkere tandpasta uit en poets twee keer per dag. Floss daarna ook. Ik heb van die plastic dingen waar een stukje flosdraad tussen zit. Flos tandenstokers heten ze. Ideaal! Geen gekloot met draadjes die om je vingers heen zitten. Gewoon één flos tandenstoker voor de bovenkant van je gebit en een andere voor de onderkant gebruiken en daarna weggooien. Vervolgens nog even je mond spoelen met mondwater en you’re done!

5. Afspraak maken
Ondanks alle tips ga ik echt niet met een blij hart naar de tandarts. Gelukkig heb ik het nu zo weten aan te passen dat ik alleen de dag van te voren zenuwachtig ben in plaats van een week. Maar er is nog een moment waarop de zenuwen door mijn buik stuiteren. Het moment waarop ik in mijn agenda kijk en mijn blik valt op de zin ‘tandartsafspraak maken’. Ik stel het het liefst zo lang mogelijk uit, maar het blijft natuurlijk door mijn hoofd zeuren. Maak die afspraak nou! Om dat gevecht met mezelf te voorkomen, maak ik iedere keer naar mijn controle gelijk een nieuwe afspraak. Die maak ik vroeg in de ochtend zodat ik daarna gewoon naar je werk/school of iets anders kan. Mocht ik die dag niet kunnen, dan weet ik dat meestal wel een week van te voren en kan ik alsnog bellen om de afspraak te verzetten. Ik doe het nu al een paar jaar zo en hoef bijna nooit mijn afspraak te verzetten.

tandarts 26. Luister niet naar de enge verhalen
Laat in een groepje het woord ‘verstandskies’ vallen en meteen komen de horrorverhalen los. Zo hoorde ik het verhaal dat bij iemand zijn kaak was gebroken bij het trekken van de verstandskies. Beter kun je je oren dichtdoen of iemand meteen af kappen als hij zijn verhaal wilt vertellen. Soms is het echter niet te voorkomen dat je toch een horrorverhaal opvangt. Of leest, pardon! Relativeer. Mensen reageren heel verschillend op het trekken van een kies. Ook ik ging met knikkende knieën naar de chirurg. Eenmaal daar trof ik een hele aardige chirurg die ging uitleggen wat hij zou doen. Het was zo voorbij. Ik had een hele zooi ontbijtdrank, pudding enz. aangeschaft voor het geval dat. Nergens voor nodig. ’s Middags at ik een in stukjes gesneden tosti en de volgende dag kon ik weer gewoon eten en stond ik lekker te sporten. Bij de tweede keer liet ik hem trekken bij de tandarts. Ging ook goed, behalve het feit dat ik te weinig verdoving kreeg en daardoor teveel druk voelde. Ik gaf het op tijd aan, kreeg een spuitje extra en verder was er niets aan de hand.

7. Nog steeds bang?
Als je zo gespannen bent dat je die halfjaarlijkse tandartsbezoeken maar gewoon skipt, heb je een groter probleem. Je hebt de beste man namelijk nodig om je gebit goed te kunnen verzorgen. Hij of zij kan zien of er gaatjes zijn en of je nog wel voldoende ruimte in je kaak hebt zitten. Er zijn in Nederland genoeg mensen die gewoon echt niet durven en het daarom er maar bij laten zitten. Niet doen! Er bestaan namelijk praktijken die gespecialiseerd zijn in angsthazen. Ze trekken extra tijd uit voor je en doen alles eraan om jou op je gemak te stellen. Ook is er de zogeheten ‘narcosetandarts’. Een tandarts die jou eerst onder volledige narcose brengt, zodat je niets meekrijgt van de hele behandeling. Lekker gaan slapen en wakker worden met een mooi gebit. Nice!

Ik hoop dat ik jullie geholpen heb met mijn tips. Zelf heb ik ze vandaag allemaal opgevolgd, met uitzondering van tip 7, en het viel weer mee. Geen gaatjes! Tot over een half jaar.

Advertenties

4 thoughts on “Bang voor de tandarts – Tips

  1. Ik was vroeger ook altijd bang voor de tandarts omdat ie bij mij ook heel veel kiezen heeft getrokken. Mijn moeder maakte gewoon die afspraak om wat kiezen te laten trekken zonder dat ik het wist en kwam me gewoon uit de klas halen. Volgens mij heb ik ook wel eens in de stoel gelegen dat ze bovenop me moesten zitten omdat ik er weer uit wilde. Nu vind ik het helemaal niet erg meer om te gaan. Ik heb bijna nooit meer wat. De afgelopen 2 keren dat ik een gaatje had, wilde ik geen verdoving. Het was prima te doen hoor. Alleen mijn verstandskiezen zitten er nog wel in en ik hoop ook nog heel lang! Want als die eruit moeten, zal ik wel weer een trauma krijgen.

    • Jeetje, da’s niet zo lief van je moeder. Maar ja, dan kon je er ook niet vooraf zenuwachtig over worden. En verstandskiezen is echt een eitje! Ze moeten alleen wat harder trekken omdat ze nogal vast zitten. Da’s alles. Ik ga wel mee om je hand vast te houden.

  2. Dit verhaal verteld hetzelfde dat ook op andere websites te vinden is. Een week in angst voor de halfjaarlijkse controle is niks. Drie maanden in de piepzak heeft u daar ook een advies voor?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s