Bruiloft Menno en Jorine

Er is een nieuwe mevrouw Vonk in de familie gekomen. Vrijdag 13 juli gaven Menno Vonk en Jorine Kor elkaar het ja-woord. Aangezien Menno mijn broertje is, mocht ik daggast zijn op de bruiloft en maakte ik de hele dag mee. Het was mijn eerste keer als daggast en ik kan je vertellen dat het niet meevalt. Na een hele dag achter het bruidspaar aan te hebben gelopen en gereden was ik ’s avonds doodop. Gedurende de hele dag heb ik foto’s gemaakt. M’n broertje merkte op dat het niet hoefde omdat ze al een fotograaf hadden… Ik trok me daar niets van aan. De foto hiernaast prijkt alle lange tijd prominent op Jorine’s Facebook en was door een paar gasten ook gebruikt als voorkant voor het boekwerk dat ze Jorine gaven. En wie maakte die ook alweer? Juist, moi! Hierbij dus een aantal foto’s die ik toch stiekem heb gemaakt.

De dag begon om 10:00 uur bij het ouderlijk huis van Jorine. Ubervroeg voor mijn doen. Ik was op tijd opgestaan om haar en make-up te doen en natuurlijk wilde het net die dag niet. Als daggast kom je prominent op de foto en dan moet je haar goed zitten. Ik baalde dus behoorlijk toen we aanbelden bij de familie Kor. Dat balen was op slag weg toen ik Jorine in haar jurk in de woonkamer zag staan. Wat was zij mooi! Echt, wauw. Nadat Menno Jorine had opgehaald, hadden wij vrije tijd tot 3 uur ’s middags. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om m’n blazer te verwisselen voor een ander exemplaar en weer opnieuw mijn haar en make-up te doen. Dat verklaart waarom ik er op onderstaande foto’s wel netjes uitzie. IJdel? Nee joh! Ik hoorde later dat Menno die dag drie keer zijn haar opnieuw had gedaan omdat het niet naar zijn zin zat. Vonkenkwaal zullen we maar zeggen. Genoeg gepraat, tijd voor foto’s.

Isn’t she lovely?

The happy couple na hun fotoshoot. Ondanks de regen hebben ze toch even foto’s kunnen maken op het strand. 

Daar steken wij bleekjes bij af.

Het bleef maar regenen en regenen. Buiten de ‘staatsieportretten’ maken was geen optie. Binnen, voor deze mooie wand, is een lange serie foto’s gemaakt. Bruidspaar met beide families. Check. Bruid met familie. Check. Bruidspaar met chauffeur. Check. Enzovoorts. Na afloop gingen wij ook even op de foto.

Tijdens het wachten bij het gemeentehuis gingen we gewoon door met foto’s schieten. Dit is mijn geweldige opa van 96 jaar oud. Hij zit even tijdelijk in een rolstoel omdat dat op zo’n lange dag relaxter voor hem is. Hij kan gewoon lopen en rijdt ook nog steeds auto. Superopa!

En dit is zijn dochter, mijn supermoeder.

Mama en ik met onze knappe mannen in pak.

Ah, daar zijn ze dan.

Menno had een prachtig boeket laten maken. Ik mocht het ook even vasthouden. Loeizwaar!

Even wachten om te poseren voor de fotografen.

Hij heeft bijna de hele dag ‘stoer’ gekeken. Hier kon er wel een lach af. Dat lachen verging hem trouwens snel toen bleek hoe ‘goed’ de ambtenaar zich had voorbereid. Menno werkte ineens bij Energieservice Den Helder in plaats van Alkmaar. Jorine werd standaard ‘Jorien’ genoemd. Eh pardon? Naamafkortingen kan ik altijd wel waarderen, maar hoort de ambtenaar op zo’n moment niet de officiële namen te gebruiken?

Om half 5 gingen we eten op de Chinese boot. Het is heel erg, maar ik snapte niets van de uitleg van de Chinese man. ‘Dus daal kunnen jurrie dlinken haren, arcohor kan bij mij besterd wolden. Wat wirren jurrie dlinken?’ Waarop ik zei: cola. Dat moest je dus blijkbaar zelf ophalen. We gingen wokken, dus ook voor het eten moesten we lopen.

Jorine wilde niet wachten op iemand die haar eten zou halen en nam zelf het heft in handen.

Gelukkig heeft ze veilig de tafel bereikt en kon ze – zonder te knoeien – haar eten opeten. Ik doe het haar niet na.

Door naar de kerk. Julian hielp met de ringen. 

U mag de bruid kussen.

Jorine’s vader had de leiding over de zang. John Jansen, de oom van Jorine en praktijkopleider van Menno, trouwde het koppel. Menno’s beste vriend Daniel zat achter het drumstel. Hoe cool is dat?

Partytime in Nogal Wiedus! Wat er voor mij op neer kwam dat ik de hele avond lekker op mijn kont zat. Links m’n schoonbroertje Patrick, rechts zit mijn achterachternichtje Hannelore.

Mijn vader maakte wel de dansvloer onveilig.

Ondertussen op een kanon in Den Helder…

Met Joyce. Ze woont in Enschede en zo nu en dan komt haar familie een weekendje naar Den Helder. Joyce is al heel lang niet mee geweest, maar maakte voor de bruiloft een uitzondering. Ze sliep het hele weekend bij mij, omdat m’n ouders ruimtegebrek hebben. Als in: twee kinderen het huis uit, twee kamers over, maar die nog opgeruimd moeten worden. De foto’s van ons weekend komen in het volgende fotoalbum te staan.

Ik vond het een eer om bij de bruiloft te zijn en ik wens Jorine en Menno vanaf hier heel veel liefde, geluk en gezondheid en een fantastisch huwelijk. Oh, en de foto’s krijgen jullie natuurlijk op cd!

Advertenties

3 thoughts on “Bruiloft Menno en Jorine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s