Report: de Libelle Zomerweek

Ieder jaar staat Almeerderstrand een week vol met witte tenten waarin heel veel leuke dingen te doen zijn. Mijn moeder en ik zijn allebei dol op het tijdschrift Libelle en ik vond het daarom wel een goed idee om eens naar de Libelle Zomerweek te gaan. Verrassing, mam! Op een of andere manier was het er nog niet eerder van gekomen. Toen ik vertelde dat ik naar de Libelle Zomerweek ging, kreeg ik een paar meewarige blikken toegeworpen. Nergens voor nodig. De Libelle Zomerweek is cool! Niet? Ah, ik snap het al, je hebt vooroordelen. Dan zal ik daar eerst mee afrekenen.

1. Op de Libelle Zomerweek komen alleen maar oude vrouwen.
Allerlei leeftijden komen voorbij. Ik dacht even dat ik op de Tinadag was beland toen ik achter mij in de rij meiden hoorde overleggen over welke workshop ze wilden doen. ‘Het moet wel iets zijn waar we met z’n negenen heen kunnen.’ Het gros is vooral vrouwen tussen de 35 en 50 jaar. De echte bejaarden, compleet met rollator, zijn op één hand te tellen. Een vooroordeel dat wel klopt is dat er alleen vrouwen komen. De weinige mannen die er rondlopen zijn of standhouders of BN’ers of de weg kwijt.

2. Al die vrouwen bij elkaar, dat kan nooit goed gaan.
Jawel! Ik werd slechts twee keer opzij geduwd door een vrouw. De sfeer is helemaal Libelle, erg gezellig! En is er genoeg voor iedereen. Ik was op een maandag, een dag waarop het sowieso minder druk is en waarop alle standmedewerkers nog fris en fruitig zijn. Ze moeten nog een hele week, maar daar denken ze nog niet aan. Het is mooi weer, laat de klanten maar komen! Ze hielden goed in de gaten wie er aan de beurt was. De mensen werden bijvoorbeeld vriendelijk verzocht om even te wachten omdat mijn moeder en ik er ook nog stonden. Buiten de rij, dat dan weer wel. Maar we stonden een formulier in te vullen. Ook leuk, zodra je hardop iets zegt, wordt erop gereageerd. Toen ik opmerkte dat ik nog geen mannen had gezien, zei een vrouw prompt: ‘die zijn er niet’.

3. De Libelle Zomerweek is duur.
Nee joh! Sterker nog: op de Libelle Zomerweek bespaar je geld. Je moet het natuurlijk wel slim spelen. Wij komen uit Den Helder en hebben de keuze uit de trein en de auto om er te komen. De Libelle Zomerweek vindt plaats op Almere-Strand en speciaal daarvoor stoppen de treinen op station Almere-Strand. Piepklein stukje lopen en je staat voor de ingang. Erg handig en praktisch. Maar… als je al met z’n tweeën bent, is de auto goedkoper. Jammer is dan dat je 6,50 euro aan parkeerkosten moet betalen. Ik heb een slimme moeder die dat handig weet te omzeilen. De truc: parkeer je auto in een woonwijk verderop en doe het laatste stukje op de fiets.
Het eten en drinken is bijna allemaal gratis. Het enige wat wij hebben gekocht is een broodje bij de La Place als lunch. Stel, je loopt op de Libelle Zomerweek en je hebt dorst. Dan ga je gewoon naar de dichtstbijzijnde stand waar ze koffie promoten. Tadaa, een lekker bakje koffie van de nieuwste Senseo soort. Trek in iets hartigs? Even een handje kroepoek halen bij de Conimex stand. Zin in een borrel? Haal een shotje bij één van de drankpromoters. Bij sommigen werd een bijdrage van 20 eurocent gevraagd. Ja, daaag! Even doorlopen en je vindt een andere stand waar je gratis als proefkonijn kunt dienen. Aanrader: de Peachtree liqueur gemixt met Cranberry juice.

4. Van de Libelle Zomerweek krijg je zere voeten.
Het hele terrein staat vol met lekkere bankjes en stoeltjes om op te zitten. Gesponsord door Ikea, dus dan weet je dat het goed zit 😉 Uitrusten doe je tijdens de lunch in La Place of tijdens een workshop. Iedere bezoeker mag er 1 volgen. Persoonlijk vind ik dat wel wat weinig. Maar ik ga niet klagen, want ik stond vooraan in de rij (mijn rij telde overigens maar twintig vrouwen) en bemachtigde een kaartje voor de workshop columns schrijven onder leiding van Wieke Biesheuvel. Lekker zitten, kussentje in de rug en heel snel schrijven om alle tips van Wieke op papier te krijgen.

5. De Libelle workshop is te commercieel.
Gedeeltelijk waar. De Libelle Zomerweek bestaat namelijk voor het overgrootte deel uit standjes. Het zijn er een stuk of honderdvijftig tot tweehonderd. Zoiets. Maar als je bijna in iedere stand gratis iets lekkers kunt halen, hoor je mij niet klagen. Dat is het leuke aan de Zomerweek. Alle nieuwe producten kunnen gelijk getest worden. Ik heb m’n buikje rond gegeten aan kroepoek, rijst, yoghurt, gedroogd fruit enz. Vind je het gerecht lekker? Dan kun je gelijk voor een paar euro de ingrediënten scoren. Lekker makkelijk.

Daarbij kan het testen beide kanten opgaan. Je vindt een product leuk of bent er voorgoed van genezen. Zo rond kwart voor 11 liepen wij langs de Carmen stand, waar we uitgenodigd werden om ons haar te laten doen. Ik had me verslapen en mijn haar zag er niet uit, dus daar maakte ik natuurlijk graag gebruik van. De dame maakte mijn haar in tien minuten tijd heerlijk zacht en ongelooflijk stijl. Wauw! Ook m’n moeder werd even onder handen genomen en had weer wat volume in haar haar. Ik was zo onder de indruk dat ik gelijk de stijltang kocht die de dame had gebruikt en was maar 25 euro armer. Het kon ook averechts werken. Ergens in een tent zat een meisje in witte kleding die me ‘pijnloze ontharing’ beloofde. Ik stelde voor om daar even mijn gezichtshaar te doen, dat scheelde weer een harsbeurt. Ze behandelde een piepklein stukje boven mijn lip met een soort schuurpapier. En ja hoor, heerlijk zacht. Ik besloot om nog even verder te lopen, want ik vond twintig euro iets teveel geld voor een paar schuursponsjes. Ik was nauwelijks de hoek om toen het al begon te branden. Echt, vrouwen, als je een meisje met een schuursponsje ziet en de beloofte ‘pijnloos ontharen’, ren dan snel weg. Ik heb nog een paar uur last gehad van een branderige huid.

6. Het is ouderwets
Twee woorden: Lange Frans. Hij mocht optreden en liet alle vrouwen meebouncen. En dat was niet alleen op de klassieker ‘Why tell me why’ van Anita Meijer. Op het nummer 22 baco ging het publiek pas echt los en werd er enthousiast meegedaan met de gebaren. ‘Geen idee hoe laat het is, maar ik voel me nog zo fris. Zou het komen door die 22 baco? Al die vrouwen om me heen spacen lekker met me mee. Ja vanavond gaan we los als een tornado.’ Whoehoe!

De hoogtepunten
Ik wilde eigenlijk de hoogtepunten op een rij zetten, maar die zijn er niet. Alles was leuk! Op die behandeling met de schuurspons na dan. O ja, een verkoper probeerde m’n moeder uit te leggen dat je oudere katten ook gewoon normaal voer kan geven. Pas als ze moeite met eten hebben, zijn het senioren. Want, en nu komt het, wij mensen eten toch ook ons hele leven hetzelfde? En alle katachtigen zijn gelijk, want ze zijn van binnen ook nog hetzelfde. Inderdaad, mijn kitten eten ook dagelijks enorme lappen biefstuk, net als de tijgers in de dierentuin. Juist… Mijn moeder was niet afgeschrikt door al die onzin die er uit de verkoper kwam en kocht drie zaken kattenvoer.

Verslag van de dag
Maar wat doe je nu op zo’n Libelledag? Onze dag in een notendop: kaartje laten scannen, toilet bezoeken en meteen verleid worden door een aanbieding van natte wcdoekjes, standjes langslopen, ons haar laten doen in de Carmen stand, genieten van Lange Frans, vervolgens weer standjes bezoeken, snel terugracen naar de Libelle tent voor ‘Libelle-columisten in de spotlights’. Daarna is het al tijd om te lunchen. M’n moeder is dol op La Place, dus gingen we daar natuurlijk een hapje eten. Vervolgens weer even langs de standjes. Overigens, ik snapte niets van die plattegrond en had geen idee waar ik was. Het is loeigroot daar! Shop till you drop heeft weer een geheel nieuwe betekenis. Ik wist me in te houden, maar werd links en rechts ingehaald door vrouwen met trolley’s. Voor het betere shopwerk. Een bezoekster irriteerde zich daar mateloos aan en verwerkte dat vervolgens in haar column. Jawel, we moesten met z’n twaalven een column schrijven voor Wieke, die ze vervolgens voorlas tijdens de workshop ‘Columns schrijven’ die ik om kwart voor drie volgde. Ik had als een malle in m’n tekst lopen krassen, waardoor ik het Wieke niet aan wilde doen om hem voor te lezen. Bovendien was hij heel slecht. Daardoor heb ik haar feedback niet kregen. Jammer, maar met de tips kan ik al een heel hoop. En wat volgde er na de workshop? Standjes!

Het Libelle-gevoel
Je zou het bijna vergeten, maar we kwamen natuurlijk op de Libelle Zomerweek voor dat echte Libelle-gevoel. Er is een Libelle tent waarin de hele dag door artiesten optreden, modeshows worden gehouden en de Libelle columnisten worden geïnterviewd. Ik heb iedereen gezien, behalve Hans. Hans, als je dit leest, ik miste je!! Miriam Mars had haast, maar ik heb haar kunnen verleiden om op de foto met me te gaan. Ebru Umar liep ook rond. Ze is één van mijn voorbeelden op schrijfgebied, omdat ze het voor elkaar krijgt om altijd een boeiend interview op papier te krijgen met slechts het ene A4-tje dat ze van Libelle krijgt. Ook stelt ze heerlijk scherpe vragen. Ebru nam even de tijd voor een praatje, waardoor ik haar kon vertellen hoeveel ik geniet van haar interviews. En dat maakt de Libelle Zomerweek nu zo leuk, het feit dat je even verder kunt kijken dan het blad alleen. Ook krijg je nog eens wat interessante info te horen. De columns worden drie maanden van te voren geschreven en Anne Wil bestaat niet… Dat was even schrikken voor mijn moeder. Ook is er ‘Nieuwscafé’ waarin Ebru politici het vuur aan de schenen legt. Daarnaast mag je dus één workshop doen en kun je luisteren in het Libelle Bookazine Theehuis naar columnisten of hun signeersessie bezoeken. In principe is er genoeg te doen, maar ik vond dat er wel wat meer ‘Libelle’ op de dag mocht komen. Ik ben gek op shoppen, dus ik vermaakte me wel. Maar de vrouwen die daar iets minder mee hebben, hebben slechts twee tenten tot hun beschikking waar ze een programma kunnen volgen. But hey, ik heb m’n voorbeelden ontmoet en een heerlijke dag gehad, dus mij hoor je niet klagen. Volgend jaar weer? Yes, please! Voor diegenen die nu willen: De Libelle Zomerweek 2012 duurt tot en met 13 mei. Kaarten bestellen kan op http://www.libellezomerweek.nl/

Met favo columniste Miriam Mars. Wauw, wat is zij mooi in het echt. Ebru Umar had wel even tijd voor een foto en een praatje.

Met m’n lieve moeder, na onze haarbehandeling bij Carmen

Het thema was China.

En dat kwam zelfs in de toiletten terug.

Charmante man, die Lange Frans.

De buit. Valt best mee, toch?

Advertenties

6 thoughts on “Report: de Libelle Zomerweek

  1. Ah! Wat een leuk stukje! Ik heb de link op mijn FaceBook gezet. (Kan Wieke hem ook lezen) (en Ebru) (en Tineke) …..goede tekst ook bij onze foto. SMILE! Groetjes, Miriam Mars

  2. Jij had die workshop helemaal niet nodig, zie ik nu (pas…)! Veel groeten uit Zambia (daar zit ik weer en volgend jaar ben ik uiteraard bij de Libelle Zomerweek 2013). Veel groeten, Wieke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s