Fotoalbum – Week 8

Door alle drukte van m’n twee banen, kon ik wel wat me-time gebruiken. Ik heb lekker geknuffeld met de kittens, tv gekeken en een goed boek gelezen. Daarnaast sprak ik af met vriendinnen. Ik grijp de verjaardag van Esther aan om terug te blikken op de geweldige fotoshoot die we drie jaar geleden hadden.

Qualitytime met Judith, die er nog niet helemaal uit is of ze op m’n blog wil verschijnen. We deden een drankje in lunchcafé Hoffies. Net nieuw in het dorp. Ik was benieuwd naar de zaak en besloot om er snel eens een kijkje te gaan nemen, voordat het failliet zou gaan, net als zijn voorganger die op een iets andere locatie zat, maar wel binnen het winkelcentrum in Julianadorp. De bediening was heel vriendelijk, maar niet erg snugger. Een meisje kwam vragen of alles naar wens was en negeerde m’n lege bord, waar m’n bestek en gebruikte servet op lag. Die had ze best mee mogen nemen. Het eten was prima en de drankjes ook. Extra fijn was de rekening na afloop. Voor een tosti ham-kaas, een thee, een koffie en een cola waren we 7,85 euro kwijt. De moeite waard dus om eens heen te gaan.

Ik ben naar de kapper geweest… en heb daar flink laten afknippen. Zo kort heb ik het alleen gehad toen ik als kappersmodel meeging naar het examen permanenten. Het eindresultaat was geen succes kan ik je vertellen. De kapster in spé aan wie ik werd toegewezen zakte ook nog eens voor haar examen. Nu ben ik ontzettend blij met het eindresultaat. Kort is heerlijk makkelijk. Kwestie van mousse erin, kammen en föhnen. I’m loving it!

Sporten gaat ook prima met m’n nieuwe haar. Gewoon haarbandje erin en knallen!

Over sporten gesproken: trainer Lucien en Joey van Bodyfit hebben naar aanleiding van m’n laatste meting (waarvan de resultaten overigens goed waren, yes!) een nieuw schema gemaakt. Ik probeerde hem vrijdag uit en hij bleek top te zijn. Natuurlijk blijft het hard werken, maar leuker kunnen we het niet maken.

Donder dacht slim te zijn en haalde alvast zelf twee hechtingen uit haar buik. Wij waren er iets minder blij mee. De dierenarts gaf ons een kapje en daar was mevrouw dan weer niet blij mee. Eigen schuld!

Ondertussen had ze een flinke wond op haar buik en wij vertrouwden het niet helemaal. Op naar de dierenarts. Die vertelde gelukkig dat het normaal was na een steralisatie. Hij haalde ook alvast de overige hechtingen eruit. Nu moet Donder braaf zijn en niet gaan stoeien met Bliksum. Makkelijker gezegd dan gedaan…

Sinds ze haar kapje heeft, is ze een stuk knuffelbaarder geworden. Ik denk omdat ze ons lief vind. JP denkt omdat ze zelf niet achter haar oren kan krabben.

Minder leuk nieuws. Toen we terug kwamen van de dierenarts, bleek dat onze hamster Adriaan was overleden. Hij had al een wondje, dus het kwam niet helemaal onverwachts. Wel at en dronk hij gewoon normaal. Hij lag helemaal opgekruld in zijn huisje, dus we vermoeden dat hij in zijn slaap is overleden. Rust zacht, Adriaan!

Tv kijken met Donder. Ze kan ik het inderdaad prima volgen…

Bliksum volgt ook voetbal. We zijn er nog niet helemaal uit voor welke ploeg hij fan is. Ik hoop stiekem toch voor Feyenoord. Want wie heeft er weer een goal gescoord? Feyenoord! Ik bedoel maar…

Lekker uitrusten op de bank met mijn voetbalfan.

Tijd voor een goed boek. Het is al een tijdje geleden dat ik deel 2 heb gelezen, dus moest even nadenken hoe het ook al weer zat. Het verhaal trok me gelijk. Wauw, wat kan die man schrijven!

Zaterdag gingen we naar de verjaardag van Esther. Drie jaar geleden hadden wij een fotoshoot samen. Nadat we in de make up waren gezet door topvisagist Alexander van der Doorn, besloten we om eerst zelf even wat foto’s te schieten in het Timorpark.

Esther zette mij op de foto.

En ik maakte Es aan het lachen en schoot vervolgens een foto.

En deze maakte fotograaf Fokke Terpstra die middag van mij in zijn studio. Topfotograaf!

Advertenties

2 thoughts on “Fotoalbum – Week 8

  1. Staat je goed, je nieuwe kapsel, Michelle!

    En ach, dat arme dier… Wij hebben vroeger ook een poes gehad die door een bovenraam in de keuken van buiten naar binnen sprong en daarbij haar buik open sneed aan een klein spiegeltje dat voor het scheren aan het kozijn was geplakt. Zo zielig! En ze (!) heette nog JAAP ook. (Wie bedenkt zo’n naam voor een poes? Wij dus). Ze kreeg ook zo’n wit kapje. We noemden haar toen “schemerlampje” of “schemerlapje” – het was een lapjeskat. “Zeeuws meisje” was haar andere bijnaam in die tijd. Ze is goed hersteld en heeft daarna nog een gelukkig poezenleven gehad. 🙂

    • Dankjewel, Paul! Ik dacht even dat Jaap (inderdaad, what’s in a name) het niet overleefd had. Gelukkig is het goed afgelopen! Wij noemen Donder de hele tijd draak, omdat ze zooo ontzettend ondeugend kan zijn. Morgen mag haar kapje eraf. Ben benieuwd hoe ze daar op zal reageren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s