Ode aan mijn vrienden

Boodschappenlijstjes, takenlijstjes, kooklijstjes, filmlijstjes, bedrijvenlijstjes, muzieklijstjes, boekenlijstjes, adressenlijstjes etc. Ik hou van lijstjes. Ze zijn mijn hobby. Of eigenlijk meer mijn passie. Zonder lijstjes kan ik niet functioneren. Ze maken het leven dragelijk. Overzichtelijk. Lijstjes zijn mijn vrienden, zo kan je het wel stellen. Graag wil ik dan ook drie dierbare vrienden voorstellen.

Mijn agenda is één van mijn beste vrienden. Zonder hem heb ik geen sociaal leven. Als ik hem niet had, wist ik niet waar ik naartoe moest en met wie ik afgesproken heb. Eén keer een afspraak missen is niet erg. Een tweede keer wordt het al vervelender. Bij de derde keer wil m’n date mijn vriendje niet meer zijn. En zo zal ik langzamerhand al mijn vrienden kwijtraken. Gelukkig word ik hiervoor behoed. De agenda is de vriend die mij en mijn vrienden bij elkaar houdt. Het cement tussen de stenen.

Bij meer dan vier benodigdheden gaat er een lijstje mee naar de supermarkt. De supermarkt is ook best een ding. Mijn man en ik hebben elkaar leren kennen in supermarkt Deen. Ik was vakkenvuller KW (3 jaar) en hij stond bij de versproducten (7 jaar). Ons wekelijkse supermarktavontuur in Deen duurt daarom standaard minstens een half uur. Bijkletsen met de ex-collega’s – voor mijn ex-baas die dit ongetwijfeld leest, ik houd ze niet van het werk, echt niet! – en met de andere klanten. Want dat heb je in een dorp. We stonden laatst een half uur in het begin van de winkel. We waren eindelijk uitgepraat met een kennis en hij was nog maar net om de hoek verdwenen, toen kennis twee binnen kwam. En dat herhaalde zich een paar keer. Kun je nagaan hoe lang ons supermarktbezoek gaat duren als we geen overzichtelijke lijst hebben met wat we nodig hebben. Ik wil er liever niet aan denken.

Als ik een meisje van 14 was, zou het mijn <3-vriendin zijn, mijn BBF, mijn alles. Ik zou tegen deze lijst willen zeggen: wij zijn NTB, WJNMK! Mijn to do list en ik zijn onafscheidelijk. Vroeger gebruikte ik nog papier. Maar tijdens een shopsessie vond ik iets veel makkelijkers. Iets wat een stuk beter voor het milieu is. Want dat moet je niet onderschatten. Lijstjesmensen gebruiken een hoop papier en dat gaat allemaal ten koste van de bomen. En ik ben geen type dat dan maar bomen gaat knuffelen om de pijn te verzachten. Ik heb daarom sinds kort een fijn memobord op mijn koelkast hangen, die ik opnieuw kan gebruiken. En opnieuw, en opnieuw en opnieuw… Prinses Irene zal blij met me zijn!

Waarschijnlijk had je het al een beetje in de gaten. Dit was mijn eerste lijst. En het zal zeker niet de laatste zijn die op mijn blog verschijnt. Want vrienden moet je koesteren.

Advertenties

2 thoughts on “Ode aan mijn vrienden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s