‘Zoek niet langer, hier ben ik!’

Tegenwoordig vul ik mijn dagen met een belangrijk taak. Iedere dag weer staat deze opdracht bovenaan mijn to do lijstje. En ieder moment van de dag hoop ik dat hij binnenkort niet meer op mijn kleine white board op de koelkast verschijnt. Ik heb het over solliciteren. Of beter gezegd: de hel van solliciteren.

Hoe vaker ik het doe, hoe beter ik erin word. Een A4-tje volschrijven met waarom ik voor het geweldige bedrijf A wil werken als X. En welke fantastische kwaliteiten ik ervoor heb. Maar het blijft moeilijk. Op diverse sites staan tips als: zorg dat je opvalt!
Mijn manier van opvallen is me verkleden als Catwoman en met een spandoek voor het bedrijf gaan staan, met daarop de tekst: pick me!
Waarschijnlijk bieden ze me eerder een gesprek met een psychiater aan dan een contract.

Ik blijf dus veilig thuis achter m’n computer zitten, waarvandaan ik mijn brieven de wereld in stuur. Ik wil namelijk serieus genomen worden. Mijn inleiding is wat discutabel. Niet echt pakkend. Maar zou ik zelf iemand aannemen die een brief stuurt met als inleiding iets in de trant van: “Zoek niet langer, hier ben ik!” Als die persoon precies is wat ik zoek, haal ik dat wel uit het bijvoegde cv, toch? Bovendien denk ik niet dat arrogantie je verder brengt.Tenzij je Henk Jan Smits heet.

Na mijn saaie inleiding volgt de motivatie. En daar ben ik dan wel weer blij mee. Ik solliciteer alleen bij bedrijven waar ik echt heul erg graag wil werken! En dat is te zien aan m’n motivatie. Het enthousiasme spat ervan af. Pick me!, schreeuw ik tussen de regels door. Ik vind jullie leuk! Ik ga keihard voor jullie werken!

Genoeg over het bedrijf, nu over mij. Ik leg uit wat ik kan en waar ik die ervaring heb opgedaan. Inmiddels ben ik zoveel werkervaring en stages verder dat ik overal wel iets heb geleerd dat prima in een brief past. Zelfs mijn ervaring in de supermarkt kwam laatst voorbij in een sollicitatiebrief.

De volgende alinea is voor mijn eigenschappen. Een soort ‘wat mijn vrienden over me zeggen’. Een aanvulling op wat ik al eerder heb verteld in de brief. Want dat ik doorzettingsvermogen heb, hoef ik niet meer te vertellen nadat ze mijn cv hebben gezien. (Noh! Sluipt er toch stiekem arrogantie in mijn blogpost)

De uitsmijter is een fantastische zin waaruit blijkt dat ik heel graag bij ze op gesprek kom. Ik ga hem hier niet neerzetten. Niemand doet dat. Alleen de slechte brieven belandden op internet. De twijfelende brievenschrijver moet het doen met tips als: ‘Val op!’ Oftewel: Doe iets geks, weer een concurrent minder.

Na mijn creatieve uitspatting die sollicitatiebrief heet, ben ik een uur verder. Mijn actie wordt beloond met een bevestiging en na vier weken gespannen afwachten volgt een variant van de standaardzin: ‘Tot mijn spijt moet ik u mededelen dat u niet tot degenen behoort die wij hebben uitgenodigd voor een gesprek. Onder de sollicitanten bevonden zich verschillende kandidaten die qua opleidingen en/of werkervaring meer overeenkomen met het door ons opgestelde profiel.’

Solliciteren blijft dus voorlopig op mijn to do lijst staan. Nog maar een brief sturen dan? Oké, nog eentje dan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s