FOTO’S – Instagram TAG!

2014-12-20_1419096916Mijn Instagram kan wel wat volgers gebruiken… Vandaag daarom mijn favo foto’s van Instagram. Ik ben te vinden onder @miesz7. Deze speciale Instagram TAG is bedacht door Culturalize. Zij plaatste de vragen eind 2014 al. Ik zag de TAG op een andere blog en bedacht dat het wel leuk zou zijn voor Nog Eentje Dan. Een half jaar later neem ik ze over. Als je denkt dat dat laat is, bedenk dan eens het volgende: Instagram is gelanceerd in oktober 2010. Ik heb pas Instagram sinds 4 december 2013. Not so early adapter.

2015-06-15_1434363108Wat is je allerlaatst geplaatste foto op Instagram?

Momenteel is dat deze. Ik had voor de vergadering van de sing in commissie een witte chocoladetaart gebakken. Het recept vinden jullie op de blog van Annemerel. Ik had de taart in mijn goedgevulde koelkast gezet en die bleek behoorlijk fotogeniek. Bier, Jillz en taart, meer heb je niet nodig, toch?

2013-12-04_1386177480Wat is de allereerste foto die je plaatste op Instagram? #TBT

Katten zijn mijn favo modellen om te fotograferen. Ze doen rare dingen en kijken er zo onschuldig bij. Dit is Mackie die onder de televisiekast ligt. Ik heb er bij gezet ‘Foto 1, er zullen nog vele volgen’. De foto is wel door twee personen geliked. Ik vind het nog steeds een geweldige foto.

Lees verder

PLOG – Panama

‘Plog’ staat voor photolog, a.k.a. een dag in foto’s. Recentelijk ben ik met J-P op een cruise geweest naar Curaçao, Aruba, Columbia, Panama en Venezuela. De tips voor Curaçao zijn allemaal al voorbij gekomen. Omdat ik van de andere landen slechts een glimp heb opgevangen, volgt het verslag van die dagen in plogvorm. Vandaag: Panama

Na een paar dagen op Curaçao te hebben gezeten, stappen we aan boord van de Monarch. Vervolgens begint onze vaartocht langs Zuid-Amerika en Midden-Amerika. We beginnen de cruise met een volledige dag op zee. We laden ons op en ontspannen bij het zwembad. De volgende dag meren we aan in Colon, Panama. Vandaag bezoeken we het oude gedeelte van Panama-stad en bekijken we de sluizen.

panamaWe rijden vanaf het schip met een bus door Panama-stad. Wat vooral opvalt is het enorme verschil tussen oud…

DSC05331…en nieuw.

DSC05332This is us. Na een paar dagen op het prachtige eiland Curaçao zijn we al aardig bruin geworden. Ik word altijd bruiner dan J-P, omdat ik dol ben op de zon. Hij zoekt liever de schaduw op. De sticker op onze borst is om te voorkomen dat we per ongeluk aansluiten bij een andere groep en daardoor de weg kwijtraken. Excursies zijn big business op de cruiseschepen. Ze zijn aan de prijs, maar het grote voordeel is dat je overal naartoe wordt gebracht en ook weer op tijd afgezet wordt bij het schip. Alle groepen hebben een eigen sticker. Wij zijn nummer twee en mochten daardoor snel het schip af om de bus op te zoeken.

Lees verder

BEAUTY – Van lang haar naar een korte bob

IMG_2319Vrijdagochtend. Mijn haar wilde niet wat ik van plan was. Gewoon normaal gaan staan, zodat ik naar mijn werk kon. Het stond alle kanten op en voelde niet gezond aan. Onmogelijk om hier wat van te maken. Haarbandje erin dan maar. Ik dacht dat een haarbandje de mega bad hair day wel kon maskeren. Niet dus. Ook bij anderen viel het op dat mijn haar wel heel slecht zat. Toen besloot ik op vrijdagmiddag: dat moet anders! Ik appte mijn kapster een S.O.S. noodsignaal en kon de maandag erop meteen terecht. Het resultaat laat ik jullie vandaag zien+een lofzang aan mijn geweldige kapster.

Lees verder

REIZEN – Waarom cruises de beste vakanties zijn

IMG_4556Gek genoeg hoor je er bijna niemand over, tenzij diegene 50+ is en net een weekje in Duitsland is geweest. Aan de Rijn.
Ik heb het over cruisen. Nee, niet wegklikken! Cruisen is geweldig! Reminder: ik ben ook pas 27. Cruisen, jongens, I love it! Hierbij een pleidooi voor cruisen. Want wij Nederlandse jongeren doen het veel te weinig. Hoe ik dat weet? Wel, op onze laatste cruise waren twee jongens jonger dan ons. De rest was allemaal 50+. Van de Nederlanders dan hè! De Spaanstaligen nemen hele gezinnen en tieners mee, die weten hoe het moet.

Ter info: wij, mijn man en ik, zijn twee keer op cruise geweest. In 2013 gingen we op pad met Liberty of the Seas (Royal Carribean) en bezochten we Frankrijk, Italië en Spanje (hierna te noemen: cruise 1) December 2014 waren we te gast op de Monarch (Pullmantur Cruises) en gingen we naar Curaçao, Panama, Colombia, Venezuela en Aruba. Hierbij boekten we nog drie dagen Curaçao (cruise 2).

Combineren kun je leren
Hoe kun je in tien dagen tijd vijf verschillende (ei)landen bezoeken, zonder met koffers/backpacks te sjouwen? En hoe prop je Rome, Pisa en Barcelona in één reis? Cruisen! Ik vind het fijn om te varen en daarna wakker te worden in een ander land dan dat ik die dag daarvoor was. We hadden een buitenhut (altijd doen, anders heb je geen uitzicht en voel je opgesloten). Eenmaal op de plaats van bestemming kun je een excursie boeken of zelf de stad verkennen, afhankelijk van waar je bent. Ik vond het geweldig om zo vanaf het schip de binnenstad van Aruba in te lopen. Ik vond het ook top om in een jeep door Venezuela te crossen. En in een week Barcelona én Rome bezoeken was ook supertof! Met een cruise zie je in één klap een groot stuk van de wereld.

collage (2)Mojito
Klein nadeel: zeeziekte. Zet me op een boot en ga varen met golven van een paar meter hoog en je krijgt hetzelfde effect als wanneer je met Tijgertje op een boot zit. I love it! Bewegingen van een groot schip, waardoor ik zwalkend door de gangen loop, vind ik minder geslaagd. Ik zat ook nog met een half dicht oor aan boord (thank god voor artsen aan boord die oren kunnen uitspuiten), dus ik was niet zo blij. Toen vond ik de remedie: een drankje doen. Van alcohol ga je ook door de gangen zwalken, maar dan voel je je heerlijk rozig en maakt het allemaal niets meer uit. Nu niet meteen denken dat ik een alcoholist ben. Ik hield het bij twee cocktails per dag. Ik mis ze trouwens nog dagelijks. Wat konden ze daar goed shaken. Bloody Mary’s, Margarita’s en Mojito’s, allemaal even goed. En… het mooiste is: all inclusive! Ondanks de gratis cocktails was er nooit rottigheid. Niemand liep straalbezopen rond. Iedereen gedroeg zich.

Lees verder

IN DE MEDIA – Wie schrijft die blijft

Newsflash… ik ben er weer! Ik heb jullie drie maanden niet gezien. Best schokkend, aangezien er normaal gesproken regelmatig content op Nog Eentje Dan verscheen. Behalve het woordje ‘druk’ heb ik geen goed excuus. Ik ga gauw blogposts schrijven en jullie plezieren met mijn hersenspinsels. Ik heb al ideeën voor elf (!) blogposts, dus het komt helemaal goed. Daarnaast heb ik volop boeken gekocht en besteld, dus recensies zullen ook nog komen. Genoeg om ons door de zomer heen te helpen. Voor nu alvast wat ander leeswerk. De afgelopen tijd stond ik weer in een paar magazines en zijn er blogposts geschreven over mijn boek ‘Hier komt de titel’. Ik deel ze graag met jullie.

EvaEva, de christelijke Libelle, heeft mij geinterviewd naar aanleiding van mijn boek ‘Hier komt de titel’. Het is een prachtig verhaal geworden, dat ik graag met jullie wil delen. Het is in het derde nummer van 2015 verschenen. Nummer vijf plofte toevallig net op de mat. Ik ben dol op Eva, omdat zij me altijd inspireert.

IMG_2315 Lees verder

RECAP – Mijn eerste hardloopwedstrijd

IMG_0887Regen. Hagel. Windstoten van windkracht 9. De voorspellingen logen er niet om. De hardloopwedstrijd Den Helder-Schagen zou zijn ondertitel ‘De Hel van het Noorden’ eer aan gaan doen. Mijn eerste hardloopwedstrijd zou een robbertje vechten met de elementen gaan worden. De voorspellingen kwamen niet uit, het was zonnig en de regen liet zich niet zien. Winderig was het wel. Ik kan niet zeggen dat ik genoten heb van de race en toch kan ik niet wachten tot mijn volgende wedstrijd. Hierbij de recap van de estafette Den Helder-Schagen.

‘Relaxt! Er wordt niet op je geschoten, je gaat gewoon lekker lopen’, zegt Monica. Voor de start van alle lopers bij Hotel Den Helder word ik door bijna iedereen van Sportlust nog even geknuffeld en bemoedigd. Blijkbaar zie ik er ontzettend gespannen uit. Ik ontmoet teamleden Baukje en Alize en ook zij laten geen gelegenheid voorbij gaan om me gerust te stellen. Ik denk ondertussen aan alles wat mis kan gaan. Het is mijn eerste race en ik heb geen idee wat ik kan verwachten. Ik kan hem uitlopen, heb vaker 7,8 km gelopen in een training. Maar wat als ik verdwaal? Of te snel start? Dat is mijn grootste angst. Want een snelle start gaat zich onderweg wreken. Eenmaal in de duinen, bij het eerste wisselpunt waar ik Baukje zal aflossen, gaat het al beter met me. Ach, ik ben er zelf bij, te snel starten doe ik niet. Ik moet gewoon naar Runkeeper luisteren en qua pace (gemiddelde snelheid per km) tussen de 6:10 en 6:20 gaan zitten.

Lees verder

Zweten voor de zwarte band, of niet?

In mijn vorige blog voor Athletes in Action heb ik het gehad over vertrouwen hebben in God. Daarnaast moet je ook kunnen en durven vertrouwen op de mensen om je heen. Die topprestatie behalen heb je namelijk niet alleen aan jezelf en je fantastische samenwerking met God te danken. Ik geloof dat God mensen kennis geeft, die ze door kunnen geven aan anderen. Er staat een team achter je. En dan bedoel ik niet de mensen die altijd klaar staan met complimenten en helpen om je zelfvertrouwen op te krikken. Ik heb over de wijze personen die soms dingen kunnen zeggen waar jij het niet altijd mee eens bent.

Als het om sport gaat, ben ik uitzonderlijk trots op mijn zwarte band karate-jitsu, die ik in 2009 behaalde. Jarenlang heb ik hiervoor moeten werken. Naast de twee trainingen die ik per week deed, oefende ik ook op zaterdagochtend met mijn maatje. Zij moest op hetzelfde examen bewijzen dat ze zwarte verdiende. Daarnaast stond ze ook klaar om mij aan te vallen, zodat ik mijn verdedigingstechnieken kon demonstreren. We trainden hard, maar zweetten nauwelijks. Dat kwam omdat er na iedere stoot of trap letterlijk drie zwartebanders om ons heen stonden die uitlegden wat we allemaal verkeerd deden en hoe het wel moest. Soms behoorlijk vervelend. We wilden graag doortrainen, in het ritme komen, totdat het zweet uit ons poriën stroomde.

Lees verder op: http://athletesinaction.nl/2015/02/19/zweten-voor-de-zwarte-band-niet/

Dit was mijn laatste blog voor Athletes in Action.

Foto: Paul Abspoel