Verhuizen, klussen en uitpakken – Fotoalbum week 23 en 24

Vanaf de bank van m’n schoonouders volgt hier dan eindelijk weer een blogpost. We zijn nu een week over in het nieuwe huis. Er moet nog een kabel door de muur die ons aan internet gaat helpen. Ik kan alleen via mijn mobiel internetten. Natuurlijk schrijf ik geen blog via m’n mobiel met foto’s. Ik kan amper mailen via m’n iPhone. Daarom duurde het wat langer dan normaal voordat er weer een blogpost verschijnt. Dat lag niet alleen aan het gebrek aan een pc. We hebben het moordend druk gehad. En nog steeds is het superdruk. Gelukkig hebben we hulp van superlieve mensen! Ouders, schoonouders, Patrick, Menno, Arjen en Galina, jullie zijn toppers! We zijn nu een week over en nog altijd komt m’n schoonvader bijna dagelijks langs om lampen en gordijnen op te hangen en andere technische dingen te doen. Turns out dat m’n leuke man niet supertechnisch is. Maar daar gaat ie aan werken, heeft ie beloofd! Ondertussen geniet ik met volle teugen van mijn huis. Wat is het mooi!! Het genieten wordt afgewisseld met frustratie over de hoeveelheid volle dozen die er nog staan. Ik ben ook nog ziek geweest, kon alleen maar in bed liggen en bankhangen zodra ik me iets beter voelde. De vermoeidheid is er uitgekomen. Zwaar frustrerend om in bed te liggen terwijl er dozen uitgepakt willen worden en er taken liggen op het werk. Gelukkig ben ik weer beter. Voordat ik ziek werd, hebben we gelukkig veel kunnen doen. Een blog vol verhuisfoto’s.

Dit is zo bijzonder! Ik ben in 2010 afgestuurd aan de HvA (studie HBO Media, Informatie en Communicatie) en dit schreef ik in het jaarboek. Het is nu 2013 en al mijn doelen zijn bereikt. Wauw! Ik ben inderdaad getrouwd met Jean-Paul, heb een mooi huis met inloopkast en twee katten (oke, eentje extra) en één baan in de media die zeer afwisselend is.

Klussen en feesten – Fotoalbum week 22

Vorige keer klaagde ik dat m’n sociaal leven op z’n gat lag. Gelukkig heb ik dat deze week kunnen goedmaken. Voor een deel dan. Er zijn nog genoeg vrienden die me lang niet hebben gezien. Ik maak het goed, ik beloof het! Maandagavond bracht ik in ieder geval door met Judith. We hadden elkaar het aflopen jaar en het jaar ervoor te weinig gezien. Juut woont in Utrecht, dus even spontaan langskomen is geen optie. Door haar scriptie, werk en verbouwplannen in het huis en mijn eigen werk en huis, was het gewoon lastig om af te spreken. Ik gaf aan dat ik haar echt graag weer wilde zien en zij dacht daar gelukkig hetzelfde over. Maandag hebben we daarom lekker gegeten bij Vapiano (geweldig concept!) en drankjes gedaan bij Dwaze Zaken. Lekker bijkletsen! Wat Juut niet wist, was dat ik zaterdag weer voor de deur zou staan voor haar vrijgezellenfeest. Verrassing! Zo zag ik haar ineens twee keer deze week. De rest van de week ging natuurlijk op aan werken en het huis. Het wordt zo ongelooflijk mooi!

Lekker lezen doe je in de trein. Harry Potter is m’n lievelingsboek. Heerlijk om lekker rustig te kunnen lezen.

Schilderen, werken en naar de Ikea – Fotoalbum week 21

Sociaal leven? Wat is dat? Die ligt een beetje op z’n gat sinds we bezig zijn met het huis. But I don’t care, binnenkort kan ik mn vrienden ontvangen in een supermooi huis waar ze kunnen zitten op onze megabank en kunnen drinken uit megawijnglazen. Ik heb daarom deze week geen foto’s van lachende vrienden en vriendinnen. Wel heb ik mooie muren en een mooi uitzicht voor jullie. En een paar Ikea-foto’s. Zaterdag bezochten we het woon-walhalla. Van te voren had ik strikte orders gekregen van J-P. Ik mocht alleen het hoognodige kopen en niet overal kijken. Want ‘s avonds moest er nog geschilderd worden. Voorwaarts! Mars! Na twee paadjes had J-P het al opgegeven om mij te drillen. Want ook hij zag allemaal spullen die we écht nodig hadden. En zo kwamen we met veel meer thuis dan gepland. Om 5 uur hebben we heerlijk gegeten in het restaurant van de Ikea en ik was volmaakt gelukkig. Met mijn mooie huis, mijn lieve man en het heerlijke eten dat voor ons stond. Ikea maakt een geluksgevoel in me los. Heel apart.

Bank besteld! Hij is ontzettend groot en past net in onze woonkamer. Maar who cares, ik wil lekker hangen als ik thuis ben en het is retehandig voor feestjes. Bovendien is dit de eerste bank die we allebei lekker vinden zitten. We hebben hem bij Fameus Wonen (voormalige Westenbrink) vandaan. De meneer die ons de eerste keer hielp had de prijzen verkeerd opgeschreven, waardoor een onderdeel goedkoper leek dan dat het was. De vrouw bij wie we de bank uiteindelijk bestelden deed niet moeilijk en gaf ons het verschil als korting.

Spanning en stress – Fotoalbum week 20

Mijn hart klopte in mijn keel, mijn handen trilden en ik was zo gespannen als een veer. En dat duurde zo’n beetje de hele week. Hoogtepunt volgde op hoogtepunt. Het Songfestival, sleutel van het huis, kampioenswedstrijd tussen JVC en Texel’94, afdansen en het eerste klusje in het huis.

Op dinsdag was de eerste halve finale van het songfestival. Samen met Elianne zat ik te genieten op de bank. Vooral Montenegro had een erg leuk nummer! Zoek hem maar even op op You Tube. Waarschijnlijk delen wij niet dezelfde smaak.

Een verschrikkelijke schoonheid – Recensie

Op Cravingpages.nl, één van mijn favoriete blogs over boeken, stond een oproepje. Blogger Joany wilde graag nieuwe genres leerde kennen en stelde een genreswap voor. Oftewel: stuur elkaar een boek in een genre wat de ander normaal nooit leest. Een moeilijke opdracht, aangezien Joany superveel leest en dagelijks meerdere recensies plaatst. Ik ging de uitdaging aan, stuurde een mailtje en werd uitgekozen door Joany. Ik heb haar ‘De Uitnodiging’ van W. Paul Young gestuurd. De christelijke boekenwinkel is een genre op zich en ik vond het leuk om haar kennis te maken met een nieuwe plek om boeken uit te zoeken. Zij stuurde mij ‘Een verschrikkelijke schoonheid’ van Libba Bray. In de begeleidende tekst stond dat het haar lievelingsboek was. Zo, dat is niet niets! Ik voel me gevleid dat ze zoiets dierbaars naar me opstuurt. Voor hetzelfde geld kraak ik haar lievelingsboek af. Maar vanaf het moment dat ik zag waar het over ging: kostscholen en dagboeken (mijn favoriete onderwerpen) was ik enthousiast en dat ben ik gebleven.

De 16-jarige Gemma groeit op in India aan het eind van de 19de eeuw. Wanneer haar moeder overlijdt, krijgt ze een angstaanjagend visioen, waarover ze niemand durft te vertellen. Na haar moeders dood wordt Gemma naar Spence gestuurd, een strenge kostschool voor welgestelde meisjes in Engeland. Maar ook in Engeland wordt Gemma geplaagd door visioenen, en blijkt dat ze vanuit India gevolgd is door een mysterieuze jongen, Kartik, die haar raadselachtige waarschuwingen geeft.
Dankzij haar scherpe tong en intelligentie, weet Gemma de vriendschap te winnen van de brutale Felicity, de mooie Pippa en de verlegen Ann. Ze ontdekt een oud dagboek waarin gesproken wordt over een andere wereld. Samen met haar nieuwe vriendinnen sluit Gemma zich aan bij de Orde, een geheim genootschap van vrouwen die macht hebben over die andere wereld. Maar dan roepen ze krachten op die ze niet meer kunnen controleren, en verandert het leven van Gemma en haar vriendinnen voorgoed.

Tijd – Week 19

Ik ben dol op Hemelvaart! En dan vooral omdat ik twee vrije dag heb rond die tijd. De betekenis vind ik minder leuk. Ik had liever gewild dat Jezus op aarde bleef en z’n volgelingen niet in de steek liet. Gelukkig kregen ze een paar weken later de Heilige Geest (Pinksteren). Tijdens onze vrije dagen hebben we het huis ondersteboven gezet en zoveel mogelijk in dozen gedaan. Ook zijn we even langs een meubelzaak geweest en een stenenzaak. Daar vonden we mooie tegels voor in de achtertuin. 1 m2 voor tien euro! Ze moeten nog wel gecoat worden, maar dat lijkt me niet superveel werk. In de meubelzaak vond ik eindelijk de klok waar ik al zo lang naar op zoek ben! Ik wilde graag een sieraad of iets dergelijks in de sfeer van Salvador Dali’s meesterwerk ‘De volharding der herinnering’. Voor mij betekent het schilderij dat tijd niet voor eeuwig is. De tijd smelt als het ware en voordat je het weet is je tijd ‘op’. En dat ik me daarom niet zo druk moet maken over kleine dingen. Ook de sfeer van dit schilderij, en de rest van Dali’s werk, vind ik zoo mooi!

De volharding der herinnering. Mijn computer weigert plaatjes op te slaan op de normale manier, dus moet het via een omweg (printscreen+paint). De kwaliteit wordt er niet beter van.

Favorieten: Miss Perfect

Het is geweldig! Je moet het zien/meemaken/kopen/eten enz. Ik presenteer in deze rubriek mijn persoonlijke favorieten.

Als rasechte leesverslaafde verslind ik naast boeken ook veel tijdschriften. Ik kan geen boekhandel in zonder een boek of tijdschrift te moeten kopen. Als ik weer eens in de Primera ben, moet ik m’n oogkleppen opzetten en eigenlijk meteen aan de beurt zijn. Anders gaat het fout, en kom ik weer met leesvoer thuis. Tijdens mijn afgelopen Primerabezoek mocht ik een tijdschrift kopen van manlief, omdat hij een briefje van € 50 had die hij graag wilde wisselen. Ik kijk nauwkeurig de schappen langs en vond ineens een tijdschrift dat me gelijk aansprak: de glossy ‘Miss Perfect’. ‘Powered by Consumentenbond’ stond er op de cover. Ohhhh ja! Ik ben dol op Glossy’s, maar irriteer me vaak aan de editorials waarin de redactieleden hun ‘favorieten’ opnoemen. Verder vind je dan vaak een paginagrote advertentie van de ‘favoriet’. Ik heb een mediaopleiding gedaan, dus ik weet dat tijdschriften niet kunnen bestaan zonder reclame. Maar dat betekent niet dat ik het leuk hoef te vinden. De Consumentenbond staat erom bekend geen reclameadvertenties te hebben in de uitgave en daarom was ik heel erg benieuwd naar dit blad. Glossy meets Consumentenbond.